Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ABHÁZ,~E mb. Që lidhet me Abhazinë ose me abhazianët, që është karakteristikë për Abhazinë ose për abhazianët, i Abhazisë ose i abhazianëve. Shteti abhaz. Kultura abhaze. Qytet abhaz.
ATRIBU/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR libr., kal. I jap ose i përshkruaj dikujt ose diçkaje një cilësi, karakteristikë ose një përgjegjësi, duke u mbështetur në lidhjen e këtij me një person, një objekt ose një ngjarje të caktuar; caktoj, lidh, përshkruaj; mvesh. Suksesin ua atribuon prindërve. Këtë të arritur ua atribuoj rrethanave të krijuara.
BANDITÉSK,~E mb. Që është karakteristikë për banditin. Sulm (veprim) banditesk. Sjellje banditeske. Në mënyrën më banditeske.
BART vep., ~A, ~UR kal. 1. Mbart; kund. zhbart. Bart ujë (qymyr). Bart mbi shpatulla. Bart merakun e tjetrit e vetë rri pa gjumë. (fj. u.).
2. fin. Kaloj ose hedh të dhëna a shifra nga një llogari në një tjetër.
3. fig. Përcjell; transmetoj. Ka bartur tiparet më të mira.
4. Mbaj; kam diçka si tipar a karakteristikë; ruaj, zotëroj, trashëgoj. Bart një emër të mirë. Të bartësh këtë bukuri.
DAGESTANÉZ,~E mb. Që lidhet me Dagestanin ose me dagestanezët, që është karakteristikë për Dagestanin ose për banorët e tij, që është e lidhur me kulturën, gjuhën dhe traditat e Dagestanit. Gratë dagestaneze. Grup etnik dagestanez. Veshje dagestaneze.
DALLÚES,~E mb. Që e dallon a e bën të shquhet nga të tjerët; që është një tipar i veçantë për të. Shenjë dalluese. Tipar dallues. Karakteristikë dalluese. Veçori dalluese.
2. Që nuk i trajton në mënyrë të barabartë, por parapëlqen pa të drejtë njërin a disa; që i vlerëson sipas disa veçorive e kritereve të ndryshme; që bën dallim. Qëndrim (trajtim) dallues.
✱Sin.: dallimor, dallimtar, shques, diskriminues, veçues, ndarës.
DOLIKOCEFALÍ,~A f., antrop. 1. Të qenët dolikocefal; kokëgjatësi.
2. mjek. Karakteristikë morfologjike normale (e trashëguar gjenetikisht) ose anomali zhvillimore e kafkës. U diagnostikua me dolikocefali.
DYFYTÝRËSH,~E mb., fig., keq. Që hiqet sikur është i mirë e i virtytshëm, që shtiret; që e fsheh fytyrën e vërtetë, që mban qëndrim me dy faqe; që bëhet për të mbuluar qëllimin e vërtetë dhe për të mashtruar të tjerët; që është karakteristikë për një njeri me dy faqe; i dyfytyrshëm, dyfytyrak, që e kthen pjatën nga të katër anët. Njeri dyfytyrësh. Qëndrim dyfytyrësh. Sjellje dyfytyrëshe. Politikë dyfytyrëshe.
EKZAGJER/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal., libr. E paraqit diçka më të madhe nga ç’është, e zmadhoj shumë. I ekzagjeron vështirësitë. E ka zakon t’i ekzagjerojë gjërat. Karikatura ekzagjeron te një individ një karakteristikë. Të mos e ekzagjerojmë shqetësimin.
✱Sin.: zmadhoj, teproj, fryj.
EMOCIONÁL,~E mb., libr. 1. Që lidhet me emocionet, i emocioneve; që është shkaktuar prej emocioneve, që është karakteristikë e emocioneve; emocionues. Gjendje emocionale. Brendi emocionale. Lojë emocionale. Forcë emocionale. Kujtesë emocionale. Inteligjenca emocionale.
2. Që preket a mallëngjehet shpejt, i ndjeshëm, i prekshëm. Tip emocional. Vajzë emocionale. Karakter emocional.
✱Sin.: emocionues, emocionor, mallëngjyes, i ndjeshëm, i prekshëm.
ENTROPÍ,~A f. 1. fiz. Funksion i gjendjes së sistemit dhe matja e energjisë termike të tij me njësi të temperaturës që nuk është e disponueshme për të kryer një punë; shkalla e çrregullimit dhe e rastësisë në një sistem. Entropia e një substance. Entropia negative. Entropia është një karakteristikë e universit. Entropia dhe temperatura e një vrime të zezë. Shpërndan energjinë dhe për rrjedhojë rrit entropinë.
2. inf. Sasia mesatare e informacionit që përmban një mesazh i marrë. Entropia e imazhit. Të minimizojnë entropinë e informacionit. Tendenca e përhershme e gjuhës në tërësi është të rrisë entropinë e saj.
EPÓK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Periudhë e gjatë historike me ngjarje a tipare të veçanta; periudhë që lidhet me një ngjarje të madhe a me një kthesë të rëndësishme në zhvillimin e diçkaje. Epokë historike. Epoka e re (e sotme). Epoka e Rilindjes. Epoka e zbulimeve të mëdha gjeografike. Epoka e gurit (e bronzit, e hekurit). hist. Nis (fillon) një epokë. Karakteristikë e epokave të ndërrimeve rrënjësore. Kujtime tronditëse të epokave të shkuara.
2. gjeol. Nënndarje e një periudhe gjeologjike. Fillimi i një epoke të re gjeologjike. Epoka antropocene. Epokat e tjera zgjasin mijëra vite.
3. astr. Çast i caktuar nga ku fillon të njehsohet koha e lëvizjes së një trupi qiellor.
♦ Bëri epokë (dikush a diçka) libr. solli një gjendje të re, të veçantë e shumë të rëndësishme historike, hapi e krijoi një periudhë të shënuar zhvillimi, që mbetet e paharruar. Epoka e artë libr. periudha më e mirë për dikë a për diçka, kur gjithçka shkon mbarë; koha kur mbretëron paqja, mirëqenia e humanizmi, lulëzojnë kultura, shkencat, artet etj.
EVOLUCIONÁR,~E mb. Që bëhet me evolucion; zhvillimor. Në aspektin evolucionar. Në një fazë të re evolucionare. Kuptimi evolucionar i kulturës. Ndryshimet evolucionare. Karakteristikë evolucionare.
HEROÍK,~E mb. 1. Që ka të bëjë me heroin; që është karakteristikë për heroin; që i përket heroit, i heroit. Shpirt heroik. Jetë heroike. Vdekje heroike.
2. Që bën vepra të larta trimërie dhe vetëmohimi, që shquhet për heroizëm; që karakterizohet nga heroizmi. Vepër heroike. Akt heroik. Popull heroik. Gratë heroike shqiptare. Qëndresë heroike. Frymë heroike. Lufta heroike. Gjesti heroik i të riut shqiptar.
3. spec. Që ka të bëjë me njerëzit e shquar në punë a në veprimtari të veçanta; i karakterizuar nga vepra heroike. Vepra heroike e Nënë Terezës është vlerësuar me çmimet dhe nderimet më të larta.
4. let., muz. Që ka të bëjë me protagonistin a personazhin kryesor në një legjendë, gojëdhënë, rrëfim, tregim, roman etj., që është i dalluar për tipare të veçanta të forcës, trimërisë dhe fisnikërisë; legjendar. Eposi heroik. Poemë heroike. Simfoni (sonatë, dramë muzikore) heroike. Eposi heroik është krijimtari e lashtë artistike, kulturore e kombit shqiptar.
✱Sin.: trim, trimëror, triumfues, fisnik, legjendar, kreshnik, titanik, vigan, fitimtar
HIMARJÓT,~E mb. Që ka të bëjë me Himarën ose me himarjotët, që është karakteristikë për Himarën ose për himarjotët, i Himarës ose i himarjotëve; që është krijuar nga himarjotët. Luftëtar himarjot. Grua (vajzë) himarjote. Familje himarjote. Këngë (valle) himarjote.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë