Fjalori

Rezultate në përkufizime për “karakatinë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GËRMADHË

GËRMÁDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Mbetjet e një ndërtese, të një kështjelle, të një ure etj. të shkatërruar a të shembur; vet. sh. rrënojat e një qyteti a të një qendre dikurbanuar. Gërmadhat e qytetitvjetër. Kaluan nëpër gërmadhat. Mbetën gërmadha. Do të bëhet një grumbull gërmadhash.
2. bised. Shtëpi e keqe banimi, ndërtesë e vjetër; mekanizëm i vjetër, që është shkatërruar nga përdorimi i gjatë. Banonin në një gërmadhë. Punonte me atë gërmadhën.
3. fig., bised., mospërf. Njeri me trupdobët e të pafuqishëm (nga pleqëria a nga ndonjë sëmundje). Gërmadhë e vjetër. U gërmadhë.
4. fig. Mbeturinat e diçkajekaluar, të zhdukurapërmbysur. Mbi gërmadhat e regjimitvjetër.
5. si mb. I shkretë, i gjorë. Gërmadha plakë! Ç’e gjeti, gërmadhën!
6. si mb. është shkatërruar. Shtëpi gërmadhë. Qytet gërmadhë. Njeri gërmadhë. Kemi sot një arsim publik gërmadhë.
Sin.: rrënojë, rrënore, rrënim, leranë, murishtë, shembë, kërmalle, gumëratë, vjetërsirë, karakatinë, ngordhësirë, mbeturinë, pasojë, gjurmë, i shkretë.
U gërmadhë. 1. (diçka) U shkatërrua krejt (për një ndërtesë a për një qytet). 2. (dikush) U dobësua e u tret nga trupi dhe s’ka fare fuqi (nga pleqëria a nga një sëmundje). Më ka qarë gërmadha nuk presin nga unë që të ndihmoj shtëpinë, familjen; s’jam i zotimbaj shtëpinëkëmbë, nuk di të bëj asnjë punë.

HARDALLINË

HARDALLÍN/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT 1. Shtëpi a gjë e vjetër e shkatërruar, që është gati për t’u rrëzuar; gardhishtë, karakatinë. E ka shpinë si hardallinë.
2. gjell. Gjellë shumë e hollë, pa yndyrë e pa shije; lëtyrë; spirilëng.
3. gjell. Qumësht shumë i holluar me ujë.
Sin.: gardhishtë, karakatinë, lëngëtyrë, lëtyrë, spirilëng, spirë.

KARAKATINË

KARAKATÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT ndërt., mospërf. 1. Ndërtesë, shtëpi etj. pa mobilie ose që është lënë e pameremetuar a e prishur; gërmadhë; shkatërrinë. Banonte në një karakatinë.
2. si mb. është lënë gërmadhë (për një ndërtesë). Shtëpi (pallat) karakatinë.
Sin.: gërmadhë, shkatërrinë.

PADËRNICË

PADËRNÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT mospërf., krahin. Karakatinë. Banonte në një padërnicë.

SHKARTINË

SHKARTÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dru që i ka hyrë krimbi. E preu atë shkartinë. Shkartinën do ta përdorte për zjarr.
2. Shtëpi e shkatërruar; zhgardhinë. E përdorte shkartinën si ahur. Nuk shihej me sy ajo shkartinë. Ndërtesa ishte kthyer në një shkartinë.
Sin.: shkatërrinë, karakatinë, harvallinë, gërmadhë, shkartinë.

SHKARVALLINË

SHKARVALLÍ/NË, ~A f. sh. ~A, ~AT Shtëpi apo ndërtesë e vjetër dhe e shkatërruar. Jetonte në një shkarvallinë. E krahasoi pallatin me shkarvallinën e vet.
Sin.: shkartinë, shkatërrinë, karakatinë, harvallinë, gërmadhë.

SHKATËRRESË
SHPARTALLINË
TALLAHAÇË

TALLAHÁÇ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Shtëpi pa dyer e pa dritare, karakatinë. Jetonin në një tallahaçë.
Sin.: harvallinë, karakatinë, shkatërrinë, shpartallinë.

TALLAHAÇË
ZHARGAVINË

ZHARGAVÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin., keq. 1. Makinë, karrocë a mjet tjetërështë vjetruar a që mezi ecën; karakatinë; shkatërrinë. Hipi në një zhargavinë.
2. fig. Njeri tepër i ligështuar, që mezi heq këmbët zvarrë e që s'është i aftë për të bërë ndonjë punë. Nuk të mbaron punë zhargavina. U fare zhargavinë.
3. Njeri pa asnjë vlerë; parazit. Mos u merr me atë zhargavinë.
Sin.: karakatinë, shkatërrirë, vjetërsirë, shëndetlig, parazit, dështak.

ZHGARDHINË

ZHGARDHÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dru, zakonisht tra, që është brejtur nga tenja dhe thyhet shpejt.
2. Shtëpi e vjetër dhe e prishur, e hapur ngakatër anët, që është gati në të rënë; karakatinë, harvallinë, shpartallinë. Banonin në një zhgardhinë.

ZHGARDHOHET

ZHGARDH/ÓHET jovep., ~UA (u), ~UAR vet. v. III 1. vetv. 1. Prishet, shkatërrohet ngaqë i shthuren a i zbërthehen pjesët përbërëse; bëhet karakatinë; kund. gardhohet. U zhgardhua shtëpia (makina). U zhgardhua ara.
2. pës. e ZHGARDHOJ.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.