Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kallogre”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

KALLOGRE

KALLOGRÉ,~JA f. sh. ~, ~TË 1. fet. Murgeshë ortodokse. U kallogre.
2. edhe fig., bised. Grua a femër e mbetur pa martuar, e vetmuarshtëpi dhe e mjerë. Lëre kallogrenë, mos e trazo!
3. si mb. f. është për t’u mëshiruar; e gjorë, e mjerë. Grua kallogre.
Sin.: murgeshë, e mjerë.

SHEPRAKE

SHEPRÁKE,~JA m. sh. ~E, ~ET 1. Ajoështë e ngushtë, që nuk shikon përtej vetes; kund. vizionare. - Është një sheprake ajo! - Mos u merr me atë sheprake!
2. Ajojetonvetmi, e veçuar ngatjerët. Jetonte si një sheprake. Sheprakja nuk afronte askënd.
3. Ajojetonvarfëri; kund. e pasur. Sheprakja nuk kishte asgjë me se të ushqehej. Sheprakja mbahej me barishte.
Sin.: dritëshkurtër, e tujtë, kallogre, murgeshë.

TAKSET

TÁKS/ET jovep., ~ (u), ~UR bised., pës., vet. v. III e TAKS. U taks për kallogre. Ishte taksur për kallogjer.

VETMITARE

VETMITÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajorri a jeton vetëm, largtjerëve; ajo që s'ka të afërm e farefis; ajo që e ndien vetenhuaj midistjerëve. Jeta e vetmitares. Është e vetme, vetmitarja.
Sin.: vetmane, kallogre, murgeshë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.