Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kallame”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HAMULLORE

HAMULLÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bujq. Arë hamullore, e korrur, arë që ka qenë e mbjellë me të lashta ose me misër; stërnishtë. Hamullore gruri (tërshëre, elbi, misri). Lërimi i hamulloreve. Mbjellim hamulloret.
Sin.: hamullishtë, stërnishtë, kashtare, hamalle, hamull, kallame, tallishtë, zonisht.

KALLAME

KALLÁM/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. edhe bot. Kallam.
2. Vend me kallama; kallamishtë. U fshehkallame.
3. bised. Kashtë. Kallame misri.
4. Gëzhojë e fishekut a e predhës.
Sin.: kallam, kallamishtë, kashtë, gëzhojë.

KALLAMIDHE

KALLAMÍDH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Gëzhojë fisheku. Kallamidhe e madhe gëzhojë e predhës së një topi. Mblodhën disa (pesë) kallamidhe.
2. fig., edhe si mb. Njeri mendjelehtë; kapsolle. Djalosh kallamidhe (tall.).
Sin.: gëzhojë, kallame, kapsolle.

KAMJALLË

KAMJÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Arë me kallame misrikanë mbetur pas korrjes.
2. Kallame misrimbetura pas korrjes në një arë; kashtërrojë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.