Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kallajisje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALBIFIKIM

ALBIFIKÍM,~I m., kim. 1. Zbardhim, zbardhje. Albifikimi i tokës zbardhje e sipërfaqësore të një toke acide nga lagështia dhe reshjet e shumta. Ndikimi i alblifikimit mjedis. Albifikimi në tokat pyjore.
2. Kallajisje, zbardhim, shkëlqim e lustrim i metaleve, sidomos i bakrit; veshje e metaleve me argjend, prarim, argjendim. Albifikimi i mineraleve. Albifikimi intensiv.
✱Sin.: zbardhim, zbehje, shkëlqim, lustrim, argjendim, albacion.

KALLAJISJE

KALLAJÍSJ/E,~A f. 1. Lyerja me kallaj e enëve (zakonisht prej bakri); të kallajisurit. Reparti i kallajisjes.
2. bised. Fëlliqje e trupit a e veshjeve me baltë etj.
3. fig., bised., iron., tall. Lustër a mashtrim me fjalë të bukura sa për t’u dukur; të qenët lustrim ose lajkë. Ishte vetëm një kallajisje.
✱Sin.: ndotje, fëlliqje, mashtrim, lustër.

KALLAJISUR

KALLAJÍSUR,~IT (të) as., bised. 1. Kallajisje enësh.
2. edhe fig., tall. Lustër a fjalë e bukur ose premtim sa për sy e faqe; të qenët lustrim a mashtrim; furçë; kompliment i rremë.
✱Sin.: kallajisje, ndotje, fëlliqje, lustër, kompliment, furçë.

LAJKATIM

LAJKATÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur lajkatoj; përkëdhelje, ledhatim.
2. Lajkë. I bëri shumë lajkatime. E mori me lajkatime.
✱Sin.: ngashënjim, joshje, kallajisje.

LUSTRIM

LUSTRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur lustroj diçka; shkëlqim që i jepet një sendi, duke e lyer e duke e fërkuar nga jashtë me diçka, e bëj sipërfaqen të shkëlqyeshme. Lustrimi i mobilieve. Lustrimi i këpucëve. Lustrimi i gjendjes. Makinë lustrimi. Furçë lustrimi. Reparti i lustrimit.
✱Sin.: shkëlqim, kallajisje, lyerje, zbukurim.

NDOTJE

NDÓTJ/E,~A f. 1. Infektimi e mjedisit natyror me lëndë kimike ose biologjike në një shkallë të tillë, që shkaktojnë çrregullime ose dëme, duke vështirësuar jetën e tërë organizmave të gjalla, të pranishme në atë mjedis. Ndotja e ujit (e tokës, e ajrit). Ndotje mjedisore. Ndotje atmosferike. Ndotje nga djegiet e pyjeve (e mbeturinave).
2. Veprimi kur ndot dikë a diçka ose kur ndotem; kund. çndotje. Ndotja e duarve. Ndotje akustike.
✱Sin.: fëlliqje, të ndotë, ndot, ndyrje, molepsje, infektim, kallajisje, lerosje, lyrosje, ndragie, përlyerje, përdhosje, zhyerje, dëmtim, laturisje, llagavitje, llangosje, ndyrësi, prishje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë