Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
KALÚES,~E mb. 1. Që kalon për diku; kalimtar. Çifti kalues.
2. Transitor. Etapë (fazë, periudhë) kaluese.
3. Që kalon në një klasë më lart (për një nxënës shkolle); që mjafton për të kaluar një klasë më lart (për notën në shkollë); kund. pakalues, mbetës. Nxënës kalues. Notë kaluese.
4. spec. Që kalon në një kategori a klasifikim më të lartë. Ekipi (atleti) kalues.
✱Sin.: kalimtar, transitor.
MÉS/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që është midis dy sendeve, midis dy njerëzve ose në mes të një vargu sendesh a njerëzish; që gjendet në mes të fillimit dhe të fundit të diçkaje (në hapësirë); që është në mes të dy anëve të kundërta; që ndodhet në mes të dikujt a të diçkaje. Kali i mesëm. Rrjedha e mesme (e lumit). Rrugë e mesme. Truri i mesëm (anat.). Zorra e mesme (anat.). Gishti i mesëm. Shqipëria e Mesme (gjeogr.). Lindja e Mesme (gjeogr.).
2. Që është në mes të një kohe ose në mes të dy periudhave, të dy shkallëve etj.; që është në mes të dy njerëzve a të dy brezave nga mosha; që nuk është as i ri as i vjetër në moshë, mesatar. Burrë i mesëm. Brezi i mesëm. Vëllai i mesëm. Motra e mesme. Moshë e mesme. Shkolla e mesme shkollë katërvjeçare që vjen pas tetëvjeçares dhe para shkollës së lartë. Arsim i mesëm arsimi katërvjeçar pas arsimit tetëvjeçar, që merret në shkollën e mesme. Vjeshta e mesme (vjet.) tetori. Koha e mesme (hist.) mesjeta.
3. Që ka gjatësi mesatare, që nuk është as i gjatë as i shkurtër, mesatar. Me shtat (me trup) të mesëm. Valë të mesme (radio.).
4. Që ka madhësi, sasi, peshë a forcë mesatare. Tingull i mesëm (spec.). Forcë e mesme.
5. Që ka cilësi të kënaqshme, që nuk është as shumë i mirë as shumë i keq, mesatar; i rëndomtë. Nxënës i mesëm.
6. Që ka marrë arsimin katërvjeçar pas shkollës tetëvjeçare, por nuk ka mbaruar ende shkollën e lartë. Teknik (specialist, ekonomist) i mesëm. Kuadro të mesëm. Agronom i mesëm.
7. Që i përket një shtrese a klase shoqërore të ndërmjetme, që qëndron në mes të shtresës a të klasës së pasur dhe asaj të varfër. Punonjës (nëpunës) i mesëm. Me origjinë shoqërore të mesme. Shtresë (klasë) e mesme. Borgjezi e mesme.
✱Sin.: i ndërmjetëm, mesatar, kalimtar, i rëndomtë.
♦ *Rrugë (udhë) e mesme libr.
NDËRKALIMTÁR,~E mb. Kalimtar, i ndërmjetëm. Nuk dihet kur do të përfundojë periudha ndërkalimtare.
NDËRMJÉT/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që ndodhet në mes të dy gjërave a të dy njerëzve, midisës, i midistë. Dhoma e ndërmjetme. Kat i ndërmjetëm. Çmim i ndërmjetëm. Rol i ndërmjetëm.
2. Që zë një vend kalimtar midis dy gjërave a midis dy dukurive, që shërben si pikë lidhjeje në mes të dy gjërave a dy dukurive; që është në mes të dy anëve të kundërta. Hallkë e ndërmjetme. Qëndrim i ndërmjetëm. Elemente të ndërmjetme. Zë një vend të ndërmjetëm. Shtet i ndërmjetëm. Prodhim i ndërmjetëm lëndë druri, e hequr nga pylli nëpërmjet prerjeve të kujdesimit, nga momenti i krijimit të gjendjes së masivit e deri në shfrytëzueshmëri.
3. gjuh. Që futet ndërmjet gjymtyrëve të fjalisë ose brenda një fjalie tjetër e veçohet nëpërmjet intonacionit, pa u lidhur formalisht nga ana gramatikore me asnjërën nga gjymtyrët dhe që shpreh qëndrimin e folësit ndaj asaj që thotë. Fjalë e ndërmjetme. Fjali e ndërmjetme.
4. Që nuk është as i mirë, as i keq; mesatar. Raport i ndërmjetëm. Opinion i ndërmjetëm. Propozim i ndërmjetëm. Produkt i ndërmjetëm. Projektvendimi i ndërmjetëm për marrje provash në seancë dëgjimore.
5. dogan. Mallra me regjim të ndërmjetëm quhen ato mallra që kalojnë tranzit nëpër një vend dhe si të tilla nuk paguajnë në këtë vend tarifë doganore.
✱Sin.: ndërmjetës, i ndërmjetshëm, i ndërmjemë, kalimtar, i mesëm, midisës, i midistë, i ndërkallur, i ndërfutur, mesatar.
PARADHËMBÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Dhëmb kalimtar, i vendosur midis dhëmbit të syrit dhe dhëmballëve. Hoqi një paradhëmballë. I ra paradhëmballa.
PËRKÓHSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që zgjat një kohë jo të gjatë, që është për pak kohë, që nuk vijon gjithmonë; që kalon shpejt; kund. i përhershëm. Banesë e përkohshme. Detyrë (punë) e përkohshme. Dukuri (shfaqje) e përkohshme. Gjendje e përkohshme. Vështirësi të përkohshme. Përmirësimi i përkohshëm i gjendjes. Qëndrim (largim) i përkohshëm. Paaftësi e përkohshme për punë.
2. Që është ngarkuar të kryejë detyra të caktuara për një periudhë kohe të kufizuar (për disa organe të zgjedhura ose të emëruara). Qeveri e përkohshme.
3. Që punon në periudha a në stinë të caktuara të vitit; që bëhet me ndërprerje. Punëtorë të përkohshëm.
✱Sin.: i hëpërhëshëm, provizor, kalimtar, çastor, i tanipërtanishëm, i sotpërsotshëm, i dorëpërdorshëm.
TRANZITÍV,~E mb., gjuh. Që tregon se veprimi kalon te kryefjala; kalimtar; kund. intranzitiv, jokalimtare. Folje tranzitive.
TRANZITÓR,~E mb., libr. Kalimtar. Periudhë tranzitore. Klimë tranzitore. Qeveri tranzitore. Flamur tranzitor (hist.) flamur i kuq, i qëndisur e me diçka të shkruar në të, që u jepej organizatave shoqërore e ndërmarrjeve të përparuara, punonjësve të dalluar, fituesve të një gare etj.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë