Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kafshim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DHËMBIM

DHËMBÍM,~I m. 1. Kafshim. Dhëmbim standard.
2. Procesi i daljes së dhëmbëve të foshnjat. Dhëmbimi ndodh brenda vitit të parë të lindjes. Dhëmbimi është një proces i dhimbshëm si për nënën dhe për fëmijën.

DHËMBÇIM

DHËMBÇÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur dhëmbçoj diçka; kafshim. Dikush kishte lënë një dhëmbçim te keku. I dhashë një dhëmbçim bukës me gjalpë.

DHËMBËTIM

DHËMBËTÍM,~I m. Veprimi kur dhëmbëton ose kur dhëmbëtohet diçka.
✱Sin.: kafshim, dhëmbëzim.

KAFSHUAR

KAFSHÚAR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Pjesë e vogël e kafshuar me dhëmbë, vend i kafshuar; copë mishi, frutë etj. aq sa mund të kapet me dhëmbë dhe të gëlltitet njëherësh; kafshim. Me dy të kafshuara. Mjekoj të kafshuarën (të kafshuarat) nga qeni.

KAFSHUAR

KAFSHÚAR,~IT (të) as. Kafshim.

KICJE

KÍCJ/E,~A f., fëm. Kafshim (me dhëmbë).

LLANGASJE

LLANGÁSJ/E,~A f., krahin. Kafshim. Llangasja qe e thellë.

LLANGË

LLÁNG/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT krahin. Kafshim qeni.

NDUKJE

NDÚKJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur nduk ose kur ndukem. Ndukja e pulës. Ndukja e flokëve (e mjekrës).
✱Sin.: pickim, rrjepje, shkulje, kafshim, çepkatje, çupitje.

NGRËNIE

NGRË́NI/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. vet. nj. Veprimi kur ha ose kur hahet diçka, të ngrënët. Ngrënia e drekës (e darkës). Dhoma (tryeza) e ngrënies. Koha (ora) e ngrënies. Para (pas) ngrënies. Ngrënia vakt e pa vakt.
2. bised. Gjë që shërben për t’u ngrënë, ushqim. Në festë kishte ngrënie e pirje. Sigurimi i ngrënies së bagëtive duhet bërë pa ardhur dimri.
✱Sin.: e ngrënë, të ngrënë, hamje, haje, ushqim, hesë, kafshim, gërryerje, kruajtje.

PICKIM

PICKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur pickoj ose kur pickohem. Pickimi i mushkonjave (i bletës, i gjarprit).
2. Dhembja a shpimi që ndiejmë në trup kur na pickojnë. Pickime të lehta.
3. muz. Dridhje, vibrim.
✱Sin.: pickatë, cimbidhje, ndukje, thumbim, qukje, çukitje, çupitje, kafshim, zënie, cimb, cimbisje, shpim, shtrëngim.

SFOKJE

SFÓKJ/E,~A f. Veprimi kur sfok; ndukje. I kishte shumë zët sfokjet. Nuk lejonte t’i bënin sfokje foshnjës.
✱Sin.: pickim, rrjepje, shkulje, kafshim, çepkatje, çupitje.

THUMBIM

THUMBÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur thumboj diçka me thumb ose me gjemb ose thumbohem. Thumbimi i grerave. Organi i thumbimit.
2. Dhembja a djegia që ndiejmë kur na thumbon një kandërr. Thumbim i hidhur.
✱Sin.: pickim, qukje, kafshim, shpim, gjembim, ngjokje, shqetësim, cytje, ngucje, therje, shpotitje, gjuajtje, cëritje, ngallitje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë