Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kaçanduk”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

KAÇANDUK
NDUK

NDUK vep., ~A, ~UR kal. 1. Kap mishin dhe e tërheq lehtë duke bashkuar gishtat e dorës; pickoj; ngacmoj duke pickuar. Ndukte faqet. I ndukte krahun. Mos më nduk më.
2. I shkul pendët a puplat një shpendi, rrjep. Nduk pulën (zogun, rosën). I nduku pendët.
3. Tërheq nga pak, shkul lehtë fijet e flokëve, qimet e mjekrës a të mustaqeve; tërheq me forcë duke e kapur me majagishtave, shkul. Nduk mustaqet (mjekrën). I ndukte flokët. I nduku veshët.
4. Kafshoj me dhëmbë aty-këtu; i këput një copë me dhëmbë; kafshoj nga pak, brej me dhëmbë. Nduk bukën. Nduk një dardhë (një mollë). Nduk thonjtë. Ndukte buzën. Nduk gjethet (dhia). Nduk barin (delja). Nduk grepin (peshku). E nduku qeni.
5. Tërheq nga vetja dikë a diçka duke e kapur lehtë diku. Nduk frerin. Nduk litarin. Nduk nga mënga (nga krahu, nga palltoja).
6. Mbaj ndër duar diçka dhe e zhubros. Ndukte shaminë (shallin).
7. Shkul aty-këtu. Nduk barin.
8. Thith gjirin fëmija (qengji, viçi). Po nduk viçi.
9. Marr diçka që nuk më takon, me forcë apo me dredhi, zhvat. Ai vetëmndukë di.
10. Rrah; rrah keq; zhdëp. E zuri në një cep dhe e nduku paq.
11. E mund dikëlojë. Do të të ndukshah, ke për ta parë!
12. Shprish leshin për ta lënurur. E nduku mirë e mirë leshin.
Sin.: rrufshoj, kaçanduk, përqok, çnduk, stok, shkalafis, sharanduk, pickoj, çukis, çupis, rrudh, rrjep, shkul, kafshoj, brej, çepkas, kërpis, tërheq, zhubros, rrah, zhdëp, mund, shkrif.

PICKOJ

PICK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. I kap mishin dikujt me gishtin e madhdorës e me treguesin dhe ia shtrëngoj deri sa t’i dhembë; ia shtrëngoj fort mishin me diçka (me darë, me pincë etj.). E pickoi lehtë. E pickoikrah.
2. E shpoj me një send me majëmprehtë, e thumboj. E pickoi me gjilpërë. E pickoi bleta (mushkonja, grerëza). E pickoi gjarpri. Të pickon me sqep.
3. muz. E bëjdridhet një tel violine, mandoline etj. duke e kapur me gishtin e madh dhe me treguesin.
Sin.: pisk, cimbidh, cimb, nduk, kaçanduk, përqok, ngjok, thumbon, quk, çukit, ha, kafshon, përqok, shpoj, kap, ngacmoj, çaj, çuk, cimbis, çmorris, zë, dredh.

SFOK
SHARANDUK

SHARANDÚK vep., ~A, ~UR kal. 1. E nduk fortfaqe a trup dikë, e zhvat; kaçanduk zhdulas. E sharanduku mirë. Bisha e sharanduku prenë e vet.
2. E rrah shumë, e shqeprrahuri; zhdëp. Po sharandukte fëmijën në dru. E sharanduku deri sa e la si të vdekur.
Sin.: nduk, kaçanduk, sfok, sharamanduk, zhdulas, shnduk, rrokullis, shqep, zhdëp, zhvat.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.