Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kërdhokull”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GOLLGAN

GOLLGÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT [GOLLGÁN/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] anat. Kërdhokull. I dolli gollgani.

KËLLK

KËLL/K, ~KU m. kryes. sh. ~QE, ~QET 1. anat. Secila nga kockat anësore të legenit (në trupin e njeriut dhe të gjitarëve); kërdhokull; çapok. U vra në këllqe.
2. fig. Forcë fizike dhe mendore; fuqi; aftësi. S’i arrijnë (s’i bëjnë) këllqet. S’ka këllqe për atë punë.
✱Sin.: kërdhokull, çapok, gollgan, kërçik, fuqi, takat.
♦ S’më bëjnë këllqet u plaka e nuk punoj dot më; s’kam më fuqi; më lanë (m’u prenë) këllqet. Më ranë këllqet u lodha shumë, u këputa së punuari a së ecuri; më ra bretku. I dridhen këllqet (dikujt). 1. Është shumë i lodhur, s’ka fuqi fare; s’e mbajnë këmbët. 2. Është i frikësuar shumë, është shumë i trembur; i dridhen gjunjët; i dridhen këmbët. S’ka *këllqe (kërçikë, kryqe) (për diçka) s’është aq i fortë a s’është aq i zoti për të bërë diçka, nuk ka forcën e guximin e nevojshëm për t’ia dalë; s’ka shpatulla; s’ka kockë; s’ka çapok; nuk ia rrok (nuk ia kap) pëllëmba (dikujt). Më lanë (m’u prenë) këllqet s’kam më fuqi trupore, më kanë shteruar forcat; s’më bëjnë këllqet.

KËRDHOKULL

KËRDHÓKULL,~A f. sh. ~A, ~AT anat. 1. Secila nga dy eshtrat anësore të legenit; këllk (tek njerëzit). U vra në kërdhokull.
2. Secila nga dy anët e shpatullave (të këmbëve të prapme tek kafshët shtëpiake dhe tek frymorë). Mishi i kërdhokullave.
✱Sin.: këllk, kërçik, kryqëza.

KËRÇIK

KËRÇÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. anat. Kërciri i këmbës.
2. anat. Këllk. Vrava kërçikët.
3. fig., kryes. sh., bised. Fuqi trupore e fizike; këllqe. S’ka kërçikë për atë punë.
✱Sin.: kërci, këllqe, kërdhokull, fuqi.
♦ S’ka kërçikë (*këllqe, kryqe) (për diçka). Ia njoh kërçikun (dikujt) e di sa fuqi ka ose sa i zoti është, e di sa mund të bëjë; ia njoh aftësitë e çfarë mund të bëjë.

MBROKULL

MBRÓKULL,~A f. sh. ~A, ~AT Kërdhokull.

MBËRROKULL

MBËRRÓKULL,~A f. sh. ~A, ~AT Secila prej dy kockave të mëdha të sheshta që formon njërën nga gjysmat anësore të legenit, gollgan, kërdhokull, kërrokullë.

ÇAPOK

ÇAPÓK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT anat. 1. Kërdhokull, këllk. Më doli çapoku. Më dhëmb çapoku. U godit mu në çapok. Pastaj dorën e majtë e vendos në çapok.
2. Kocka e kofshës; kofshë. Çapoku i majtë (i djathtë). Çapokët e pulës. E mori plumbi në çapok. Plagët e rënda që kishte marrë në çapok e në gjoks.
3. Çapua. Çapokët e këndesit. Çapokët e misrit. Mbërthehen me çapokë. I ka duart si çapokë.
✱Sin.: kërdhokull, këllk, kofshë, çapua.
♦ S’ka çapok (dikush) nuk ka fuqi ose aftësi të mjaftueshme për të bërë diçka; s’ka këllqe.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë