Fjalori

Rezultate në përkufizime për “kërcuq”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

KËRCUQ

KËRCÚQ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Kërcuçkë.
2. fig., edhe si mb. Njeri i shkretë, qyqar; njeri gjynahqar. Ka mbetur kërcuq.
Sin.: kërcuçkë, qyqar, gjynahqar.

VETMUAR
VETMUAR

VETMÚAR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) qenët i vetmuar, ai që rri a jeton vetëm, që jeton largtjerëve e pa lidhje me ta, që jetonvetmi, vetmitar. Jeta e të vetmuarit.
Sin.: kërcu, kërcuq, vetmitar, rrezak.

VETMUAR

VETMÚAR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) qenët e vetmuar, ajo rri a jeton vetëm, që jeton largtjerëve e pa lidhje me ta, që jetonvetmi, vetmitare. Jeta e të vetmuarës jetë e vështirë.
Sin.: kërcu, kërcure, kërcuq. vetmitar, rrezake.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.