Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BARBULLÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zjarr që digjet me flakë të madhe e me kërcëllimë, bubulak, brambullimë. Barbullamë kashte (karthjesh, shkurresh).
BARBULLÁMË ndajf. Me flakë të madhe e me kërcëllimë. Digjet barbullamë.
BUBAÇÉL,~I m. sh. ~A, ~AT arb. Zjarr bubulak që digjet me kërcëllimë.
CIJÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur disa kafshë e zogj nxjerrin një zë të hollë e të zgjatur; zëri i tyre; hungërimë; të cijaturit; pingërimë. Cijatjet shumëzërëshe të korit të mëllenjave e bilbilave. Cijasjet e pulëbardhave. Cijatje qensh. Hungurimë qensh.
2. Veprimi kur diçka lëshon një kërcëllimë a një zhurmë të çjerrë; kërcëllimë e zgjatur. Dëgjova një cijatje dere. Fishekzjarrët lëshonin tek binin ca cijatje ngjethëse.
3. Të folur që ngjason me cicërimën e zogjve; cicërim; cicërimë. Në kufjet e hequra, i vinin cijatjet e zërave, të dobëta e mjerane.
✱Sin.: cijamë, cijim, pingërim; pingërimë, hungërimë, të cijaturit, vërshëllimë, kuisje, cicërimë.
GËRGËRÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zhurma që bëjnë zorrët kur gërgëritin; zhurmë e zgjatur dhe dridhëse që bën motori, mitralozi etj., uturimë, kërkëllimë, rrapëllimë. Gërgërima e zorrëve (e barkut). Gërgërima e motorit (e traktorit, e mitralozit).
✱Sin.: gërgëritje, uturimë, kërcëllimë, rrapëllimë.
KRÍSJ/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. Çarje; plasje.
2. Plasë, e çarë; vendi ku është çarë (për një xham, një gotë etj.); krisë. Ka (është) një krisje këtu. E ngjiti krisjen.
3. Krismë. Krisje e dobët (e fortë). Dëgjoheshin krisje.
✱Sin.: krisë, e krisur, të krisurit, e çarë, çarje, plasje, plasë, krismë, kërcëllimë, bubullimë, kërcitje.
KËRCÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Nxjerrja e një krisme a e një zhurme të mprehtë (kur përplasen dy sende të thyeshme); kërcëllitje. Kërcitja e pjatave (prej porcelani).
2. Zhurma e mprehtë me ushtimë që dëgjohet kur përplasen sende të thyeshme; kërcëllimë. U dëgjuan kërcitje.
3. Përplasje duarsh; duartrokitje.
4. Krismë armësh. Kërcitje pushke (pistolete).
✱Sin.: përplasje, duartrokitje, kërcëllitje, kërcëllimë.
KËRCËLLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Të përplasurit e sendeve me zhurmë.
2. Krismë me ushtimë; kërcëllimë. Dëgjoheshin kërcëllime.
✱Sin.: kërcëllitje, kërcëllimë, krismë.
KËRCËLLÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Kërcëllim; kërcëllimë.
USHTÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zhurmë e mbytur dhe e fuqishme, që vjen prej së largu; gjëmim, uturimë: ushtima e erës (e topave); ushtima e maleve
2. fig. Jehonë, bujë. Ushtima e veprës së Skënderbeut.
✱Sin.: gjëmim, uturimë, gjëmë, oshtimë, rropamë, gjekëtimë, kumbim, rikumbim, buçimë, buçitje, kërcëllimë, kërcitje, kërcëllitje, pëlcitje, thirrje, jehonë, bujë.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë