Fjalori

Rezultate në përkufizime për “këlbazur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GËLBAZUR

GËLBÁZUR (i, e) mb. 1. Që e ka zënë gëlbaza (për bagëtinë), i këlbazur.
2.është i sëmurë e që dergjetshtrat.

KËLBAZ

KËLBÁZ vep., ~A, ~UR kal. 1. veter., vet. v. III Shkakton sëmundjen e këlbazës (tek kafshët). Sëmundja (virusi) e ka këlbazur bagëtinë.
2. edhe fig., vet. v. III Bën që të acarohet dhezërë qelb (një plagë, një organ i sëmurë etj.); ligat; pezmaton. Tuberkulozi ia këlbazi mushkëritë.
3. edhe fig., kryes. v. III Bëj që të ligatet dhemërzitet dikush, duke pritur gjatë në një vend; ligat.këlbaze dukepritur.
Sin.: ligat, pezmaton, kalb.

KËLBAZUR

KËLBÁZUR (i, e) mb. 1. veter.është këlbazur. Bagëti (dele) e këlbazur.
2. edhe fig. është dergjur gjatështrat dhe ka vuajtur shumë nga këlbaza ose nga një sëmundje tjetër e rëndë (për njerëz).
3. Që ka zënë qelb dhe mban erë të keqe (për një plagë); i ligatur. Plagë e këlbazur.
4. fig.është pezmatuar a është mërzitur shumë, duke pritur gjatë në një vend etj.

MOÇALITUR
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.