Fjalori

Rezultate në përkufizime për “jetëshkurtër”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJELLËSHKURTËR
JETËGJATË

JETËGJÁTË mb. 1. Që e ka jetëngjatë, që jeton shumë; si ur. që e pastë jetëngjatë; kund. jetëshkurtër. Njeri (burrë, grua) jetëgjatë. Drurë jetëgjatë. Bimë jetëgjata. Qofsh jetëgjatë! (ur.).
2. ruhet për një kohëgjatë, që rron shumë; që nuk prishet shpejt, që s’del shpejt jashtë përdorimit (për sendet); kund. jetëshkurtër.
3. si em. m. e f. Njeri që e ka jetën e gjatë. Biri im, o jetëgjatë! Shqipëri, moj jetëgjatë. Jetëgjati jetëshkurtër s’bëhet. (fj. u.).

JETËMADH

JETËMÁDH,~E mb. 1. Që ka bërë vepramëdhajetë. Jetëshkurtër qe, por jetëmadh.
2. si em. Ai që ka bërë vepramëdhajetë.

JETËPAKTË
JETËSHKURTUAR
JETËSHKURTËR

JETËSHKÚRTËR mb. 1. Që nuk e ka jetëngjatë, që jeton pak, që ka vdekur i ri; si mallk. që e pastë jetënshkurtër!; kund. jetëgjatë.
2. Që nuk ruhet për një kohëgjatë, që rron pak; që nuk vepron për një kohëgjatë ose që nuk zgjat shumë; që prishet shpejt ose që del shpejt jashtë përdorimit (për sendet); kund. jetëgjatë. Shtet jetëshkurtër. Lëvizje jetëshkurtër.
3. si em. Njeri që e ka jetën e shkurtër. Ç’pati, jetëshkurtëri! Na pikëlloi jetëshkurtëri.

YMËRSHKURTËR

YMËRSHKÚRTËR mb., bised. 1. Jetëshkurtër; kund. ymërgjatë. Qe ymërshkurtër, por la pas vepramëdha.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.