Fjalori

Rezultate në përkufizime për “jele”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

JELAN

JELÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Kalë me jele të madhe.

JELELULËS

JELELÚLËS mb. 1. Që ka jele të verdha, që ka jele në ngjyrë ari.
2. si em. Jeleverdhë, jeleartë. Mëz jelelulës.

JELESHKURTËR

JELESHKÚRTËR mb. Me jele të shkurtër; kund. jelegjatë. Kalë jelëshkurtër.
✱Sin.: krifëshkurtër, kikëshkurtër.

JELEZI

JELE/ZÍ,~ZÉZË mb. Që e ka jelen të zezë (për kuajt). Kalë jelezi. Pelë jelezezë.
✱Sin.: krifëzi, krifëzezë, kikëzi, kikëzezë.

JELË

JÉL/Ë, ~A f. Leshi (flokët) e gjatë që ka kali në pjesën e qafës.
✱Sin.: jele, kikë, krinë.

KIKË

KÍK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Majë shkëmbore dhe e mprehtë e një mali.
2. Maja e diçkaje. Kika e takijes. Në kikë të kokës.
3. Jele; krifë kali, tigri etj.
✱Sin.: majë, jele, kreshtë, krifë.

KRESHTAK

KRESHTÁK,~E mb. 1. Që ka kreshta, me kreshtë; i kreshtë. Vend (mal) kreshtak.
2. Që ka një jele a kreshtë mbi qafë ose mbi kurriz; kreshtan. Kafshë kreshtake.
3. edhe fig. Që është shumë i ashpër kur e prek (për leshin a qimet); i kreshtë. Qime kreshtake.
4. Që ka një kaçul në kokë; kreshtan. Shpend (zog, pëllumb) kreshtak.
5. bot. Që i ka rrënjët të grumbulluara në trajtë xhufke (për një bimë). Misër kreshtak.
✱Sin.: kreshtan, i kreshtë.

KRESHTË

KRÉSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Tufë qimesh të ashpra që kanë disa kafshë mbi qafë; jele; krifë. Kreshta e kalit (e luanit).
2. Tufë puplash si xhufkë që kanë disa shpendë mbi kokë; kaçul; kaçulitë. Zog me kreshtë.
3. Lafshë e kuqe që kanë disa shpendë. Kreshta e gjelit. Këndes me kreshtë.
4. Kurrizi shkëmbor i një mali ose i një kodre; majë mali me disa thepa të mprehtë; shkëmb me thepa; krep. Kreshtë shkëmbore (e zhveshur). Në kreshtë të malit.
5. edhe fig. Diçka që i ngjet jeles a krifës së kalit ose kaçulit të shpendëve. Kreshta e rrënjëve të qepës (të preshit). Kreshta e hullive. Kreshta e dallgëve. Mbjellja e patateve me kreshta.
✱Sin.: jele, krifë, kaçul, shkrep, krep.

KRIFË

KRÍF/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kreshta a jelja e kalit, e luanit etj. Kapem për krife.
2. Mbeturina bari, jonxhe etj. pas korrjes me drapër. Mbledh krifat e korrura.
✱Sin.: jele, kreshtë.

LIRI

LIRÍ,~AII f. sh. ~, ~TË Jelja e kalit. Liri e gjatë. Mbahej nga liritë.
✱Sin.: jele, krifë.

PERÇE

PÉRÇ/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Balluke. Preu perçen.
2. vjet. Tufë flokësh të gjatë që linin burrat në majë të kokës. Djalë (burrë) me perçe të zezë (me perçe të artë).
3. Flokë tepër të gjatë e të lëshuar mbi supe (për burrat). Krihte perçen. E ka lëshuar perçen.
4. Tufë qimesh të gjata që kanë disa kafshë në qafë; jelja e kalit, krifë. Perçe e zezë (e bardhë, e gjatë). Perçja e kalit (e luanit). Tundi (shkundi) perçen.
5. Xhufka e misrit.
✱Sin.: balluke, kreshtë, cullufe, jele, krifë, xhufkë.

RRJELË

RRJÉL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Jele. Rrjelat e kalit. E kapi për rrjelash.

SHAPKË

SHÁPK/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT 1. zool. (lat. Scolopax rusticola) Shpend i egër, me ngjyrë kafe të verdhë në ndryshk dhe me sqep të gjatë e të drejtë, që është i përhapur në pyje, në shkurre e në vende me lagështirë a moçalishte; shaptore, pulëdushke. Objekt i gjuetisë së paligjshme ishte bërë edhe shapka. Aty kishin bërë çerdhet kaq e kaq shpesë: rosa e pata të egra,shapka etj.
2. zool. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta që tregojnë lloje të ndryshme shapkash. Shapka me jele (lat. Philomachus pagnax) shapkë e njohur për jelen e ngritur me ngjyra të ndryshme të mashkullit, gjatë periudhës së çiftëzimit. Shapka këmbëkuqe (lat. Tringa totanus, T. erythropus) zog me këmbë të gjata, të kuqe; qyrylyku. Shapka e livadheve (lat. Glareola pratincola) shpend me këmbë të shkurtra dhe krahë të gjatë, që u ngjan dallëndysheve; dallëndyshja e detit. Shapka e rërës (lat. Tringa hypoleucos) zog i vogël me ngjyrë kafe në të bardhë, me këmbë dhe sqep të gjatë; qyrylyku i vogël, tringa. Shapka sqepgjatë (lat. Capella gallinago, Gallinago gallinago) shpend me trup mesatar që jeton pranë kënetave; shapka e ujit, shapka ujëse, gjelëza, bekaçina, shepka e ujit. Shapka e stolisur (lat. Rostratula benghalensis) shpend shtatshkurtër dhe me sqep më të shkurtër se shapka e zakonshme. Shapka e stolisur amerikane (lat. Rostratula semicollaris) shpend që gjendet zakonisht në Amerikën e Jugut. Shapka e vogël e ujit zool. (lat. Scolopax minima, Lymnocryptes minimus, Thinocorus rumicivorus) shapkë e vogël me shirita e kurorë të errët, me sqep të vogël, që gjendet në Evropë dhe Azi. Shapka e madhe e ujit (lat. Gallinago media) shepka e madhe e ujit. Shapka ujëse (lat. Arenaria) shpend shtegtar që kërkon ushqim duke përmbysur gurët; gjelëza, gjelja.
✱Sin.: bekacë, pulëdushke, skjepça, sqepça, sqepgjata, sqeptore, shapkore, shaptore, shepka, sheptore.

SHETKË

SHÉTK/Ë,~A f. vet. nj. Qimet e gjata që ka kali në qafë, jelja, krifa e kalit. U mbajt për shetkën e kalit. Kali e kishte shetkën të gjatë. Nga larg dukej shetka e kalit që garonte.
✱Sin.: jele, krifë, kreshtë, kikë, kikël, kom, perçe.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë