Fjalori

Rezultate në përkufizime për “jakuce”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

JAKUCE

JAKÚC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Veshje e sipërme burrash që arrin deri në bel, me mëngë të shkurtra dhe me jakë me thekë, që punohet me lesh deleje ose me lesh deleje e dhie së bashku; thekore. Jakuce e zezë (e bardhë). Jakuce me xhufka. Thekët e jakuces.
✱Sin.: lurkë, thekore, kajuke, kaçarret, kaporane.

KAJUKE

KAJÚK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET tekst. Veshje e sipërme prej zhguni për burra me mëngë të shkurtra dhe me jakë të hedhur pas shpine; jakuce. Jakët e kajukes.

KAPUÇ

KAPÚÇ,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Kapë a kësulë pa strehë, zakonisht e thurur me fije leshi, që mbahet në dimër për t’u mbrojtur nga të ftohtët. Vuri (veshi) kapuçin.
2. Qeleshe. Kapuç i bardhë.
3. Kësulë e qepur në jakën e një mushamaje, të një gune etj., që shërben për të mbrojtur kokën nga shiu, nga era etj. Ngriti (vuri) kapuçin, sepse filloi shiu.
4. Mbulesë e diçkaje në trajtën e kësulës. Kapuçi i cigares.
5. Pupagjel, pufkë.
✱Sin.: qeleshe, jakëz, jakuce, pupagjel, pufkë.
♦ I është bërë kapuç me *hi (dikujt). Më doli kapuç në mëngë (diçka) s’më vajti mbarë; më dështoi një punë, se s’qe menduar mirë; më doli tjetër për tjetër; doli ndryshe nga sa e prisja; më doli gorricë (diçka). Më ka ikur kapuçi (plisi) *përmbas. E kam *lule në kapuç (dikë). I lutem me kapuç në dorë (dikujt) i lutem shumë; i bëhem qen e mace; i puth këmbët; i puth bythën përb. vulg. E vuri kapuçin në një *anë (dikush).

KAÇARRET

KAÇARRÉT,~I m. sh. ~A, ~AT Jakuce, thekore. Veshi kaçarretin.

LURKË

LURK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dele me lesh të gjatë e të ashpër, leshgjatë.
2. Jakuce, veshje e sipërme leshi për burra. Lurka e bariut. Me lurkë mbi krahë. Veshi lurkën.
✱Sin.: dele, jakuce, thekore.

THEKORE

THEKÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Qilim, bërruc a veshje tjetër me thekë. Shtroi thekoren. U mbulua me thekore. Veshi thekoren.
✱Sin.: jakuce, kaçarret, kajuke, flokje, lurkë.

VARDHAKUR

VARDHAKÚR,~I m. sh. ~E, ~E etnogr. 1. Lloj veshjeje mbi jelek, me mëngë të rreme të mbërthyera prapa.
2. Jakuce.
✱Sin.: kaçarret, kajuke, flokje, lurkë, thekore.

XHAKETË

XHAKÉT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Pjesë e sipërme e kostumit, me mëngë, me jakë, që përpara është e hapur e mbërthehet me kopsa dhe që vishet zakonisht mbi këmishë. Xhaketë e hapur (e mbyllur). Xhaketë e shkurtër (e gjatë). Xhaketë sportive xhaketë shumë e hapur përpara. Xhaketë ushtarake. Xhaketë verore. Xhaketë e lehtë. Xhaketë stofi (doku, lëkure). Xhaketë burrash (grash). Xhaketë me zinxhir. Jaka e xhaketës. Kopsa për xhaketa.
✱Sin.: pallto, setër, kaporane, jakuce.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë