Fjalori

Rezultate në përkufizime për “irnohem”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUÇOHEM

BUÇ/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Ënjtemfytyrë a rreth syve nga ndonjë goditje; irnohem, murrëtehem.
2. pës. e BUÇÓJ.

IREM

ÍR/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Irnohem, irnosem. Janë irur çarçafët (këllëfët e jastëkëve). Është irur jaka.
2. fig. Dëshpërohem; hidhërohem; brengosem; më prishet qejfi. Iu ir shpirti.

IRNIM

IRNÍM,~I m. Veprimi kur irnoj ose kur irnohem.
Sin.: irnosje, murrëtim.

IRNOS

IRN/ÓS vep., ~A, ~UR kal. 1. Irnoj. E ka irnosur këmishën.
2. E bëjmurrëtehet a të mavijoset. E kishte irnosur nata e shkurtit.
3. fig. E inatos a e zemëroj sa që nxihetfytyrë. Fjalët e tij ia irnosën surratin.
Sin.: murrëtej, murrëtoj, irnohem, iret, mavijoset, murrëtehet.

IRNOSEM

IRN/ÓSEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Irnohem.
2. Murrëtehem a mavijosem ngaftohtët.
3. fig. Nxihem nga inati; më ikën boja nga frika.
4. pës. e IRNÓS.
Sin.: nxihem, murrëtehem, murrëtohem, verenikem, vrenjtem.

MURRËTEHEM

MURRËT/ÉHEM jovep., ~ÉVA (u), ~ÝER 1. vetv., vet. v. III Merr një ngjyrëerrët si të murrme, bëhet i murrët. U murrëtyen muret (ujërat).
2. vetv. Irnohem. Iu murrëtye mishi (lëkura). U murrëtye i tëri.
3. vetv., vet. v. III Vrenjtet (koha, qielli etj.). U murrëtye moti.
4. vetv., vet. v. III Ngryset, bëhet natë.
5. fig., vetv. Vrenjtem, bëhem i zymtë, ngrysem. U murrëtye nga inati. U murrëtyefytyrë.
6. pës. e MURRËTÉJ.

MYNXYROSEM

MYNXYRÓS/EM jovep., ~A (u), ~UR bised., vetv. 1. Pësoj një fatkeqësimadhe, më bie një mynxyrë; më nxihet jeta.
2. Nxihemfytyrë, irnohem (nga inati, nga zemërimi etj.). I qe mynxyrosur fytyra. Qe mynxyrosur i tëri.
3. Nxihet a sterroset me diçka ndjellakeqe (trupi, fasada etj.).

NDYLLCOHEM

NDYLLC/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Bëhem pis nga moslarja; irnohem, zgjyrosem; rri gjatë pa u larë. U ndyllcuam pa ujë e pa drita.
2. pës. e NDYLLCÓJ.

NXIHEM

NXÍ/HEM jovep., ~VA (u), ~RË 1. vetv. Bëhem me të zezë; lyhem a ndotem me diçkazezë ose të errët e të papastër; kund. zbardhem. Nxihem me bojë. Je nxirëballë. U nxi pas murit. U nxi nga qymyri.
2. vetv., vet. v. III Bëhet i zi; merr një ngjyrëmurrme, të errët, si të zezë. I nxihen pendët (qimet). Nxihet qielli (deti). Nxihet rrushi. Nxihen fiqtë. Më nxihet buza (mishi) mavijoset buza (mishi). U nxi koha u vrenjt, e mbuluan qiellin re të zeza. Zogjtë e korbit nxihen nga ditaditë.
3. vetv. Marr një ngjyrë si të bronzit nga dielli, zeshkem. Nxihemdiell (nga dielli). Iu nxi lëkura. Iu nxinë krahët (këmbët).
4. fig., keq., vetv. Mbushet një vend plot e përplot me diçka jo të dëshirueshme. U nxi mali me ushtarë. Nxihej fusha me jeniçerë. U nxinë rrugët me fashistë. U nxinë ledhet me kufoma. U nxi vendi me karkaleca.
5. fig., vetv. Bëhem i zymtë e i ngrysurfytyrë, vrenjtem. Me të dëgjuar kritikat, u nxi i tëri. Nxihet nga inati.
6. vetv. erret vështrimi e më duket gjithçka e zezë. M’u nxinë sytë m’u veshën sytë, m’u err vështrimi, nuk pashëtutje. Nënës iu nxi bota kur mori lajmin e zi.
7. vetv., vet. v. III. Errësohet, ngryset. U vonë, ka filluarnxihet.
8. pës. e NXÍJ1-3.
Sin.: nxirohem, nxirosem, sterrohem, zgjyrosem, serohem, mavijoset, vrugohet, zeshkem, zeshkohem, zezohem, mbushet, ngrysem, vrenjtem, zymtohem, irnohem, irnosem, nxij, zemërohem, vrugohem, verenikem, murrëtehem, errësohet, ngryset, muget.
S’i nxihet *balli (dikujt). U nxi me *bojë (dikush). M’u nxi *dera. M’u nxi *faqja. S’i nxihet *faqja (dikujt). S’i nxihet *fytyra (dikujt). Iu nxi *hunda (dikujt). M’u nxi *jeta. S’i nxihet *lara (dikujt) vulg. M’u nxinë *sytë. M’u nxinë *vetullat. M’u nxi (m’u nxiros) *zemra (shpirti).

VERENIKEM

VERENÍK/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Nxihem, marr një ngjyrëzezëtrup a në fytyrë ngaftohtët a nga një goditje, irnohem, murrëtehem. U verenik fëmija. Iu verenik plaga.
Sin.: mavijosem, kaltërohem, nxihem, irem, jeshilohem.

VREDITEM

VREDÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Nxihem, bëhem vred; verdhanekem, irnohem. Nuk e di pse iu vredit rrethi i syve. Iu vredit fytyra ngaftohtët.
2. pës. e VREDÍT.
Sin.: irem, irnosem, irnohem, jeshilohem, kaltërohem, nxihem, mavijosem, verenikem, murrëtehem, murrëtohem.

ZESHKEM

ZÉSHK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Bëhem i zeshkët; nxihem, murrëtehem. U zeshk mirë. U zeshkadiell. U zeshkën fiqtë. Sa vjen e zeshket.
2. pës. e ZESHK.
Sin.: murrëtehem, nxihem, zeshkohem, irnohem.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.