Fjalori

Rezultate në përkufizime për “intrigant”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BREC

BREC,~III m. sh. ~A, ~AT keq. Ngatërrestar, intrigant, pishëndezës. Brec si ai nuk gjeje të dytë. Kishte zanatin e brecave.

FTIGAN

FTIGÁN,~E mb. 1. Që vuan nga ftiga, nga epilepsia. Njeri ftigan.
2. fig. Që merr zjarr e nuk përmbahet; nevrik, idhnak. Mbeti ftigan ai, nuk durohet.
3. fig., përçm. Shpifës e intrigant. Mos u merr me burra ftiganë!
✱Sin.: nevrik, idhnak, shpifës e intrigant.

FTIGAN

FTIGÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që vuan nga ftiga, nga epilepsia. Ftiganin e çuan në spital.
2. fig. Ai që merr zjarr e nuk përmbahet; nevrik, idhnak. Ftigani, na e prishi kuvendin!
3. fig., përçm. Ai që është shpifës e intrigant. Ftiganit mos i beso!

FTIGANE

FTIGÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajo që vuan nga ftiga, nga epilepsia. Ftiganes i dhanë ilaçet.
2. fig. Ajo që merr zjarr e nuk përmbahet; nevrike, idhnake. Na nxehu, ftigania!
3. fig., përçm. Ajo që është shpifës e intrigant. Fjalët e ftiganes!

INTRIGANT

INTRIGÁNT,~E mb. Që vepron fshehurazi e prapa krahëve të dikujt për t’i bërë keq atij, për ta ngatërruar me të tjerët ose për ta futur në kurth. Njeri intrigant.
✱Sin.: ngatërrestar, spicar.

INTRIGANT

INTRIGÁNT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që vepron fshehurazi e prapa krahëve të dikujt për t’i bërë keq atij, për ta ngatërruar me të tjerët ose për ta futur në kurth; ai që thur intriga; ngatërrestar. Intrigant i poshtër. U zbuluan (u dënuan) intrigantët.

MYNAFIK

MYNAFÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Njeri ngatërrestar, intrigant, spiun. Mynafiku vend mos gjettë!
2. Ai që e ka pranuar myslimanizmin sa për sy e faqe.
3. si mb. Që është ngatërrestar, spiun. Një filozof mynafik.

NGATËRRESTAR

NGATËRRESTÁR,~E mb. Që shtie ngatërresa në mes të njerëzve; pishëvënë, intrigant. Njeri ngatërrestar. Lojë ngatërrestare. Thashethemexhinjtë janë ngatërrestarë.

NGATËRRESTAR

NGATËRRESTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri që përzihet në punët e të tjerëve për t’i ngatërruar, ai që shtie përçarje e grindje në mes të tjerëve; intrigant. Është ngatërrestar i madh. Ngatërrestari i futi në grindje dy shokët.
✱Sin.: furacak, futësak, shtiakeq, trazovaç, turbullues, llafazan, ngatërrimtar, intrigant, pishëvënë, pishëndezës, kallëkeq, kunjamadh, grindavec, hundëspec, thumbamadh, spicar, spicëtar, spicëmadh, ndezakeq, fjalëkeq, thumbaxhi, sherrmadh, belamadh, sherrak, sherrxhi, sherrbudalla, sherret, ngallicë, garuzhdë, belaqar, xhagajdur, grifshë, zemërligë, gjarpërushe, nepërkë, xhadë, bisbiq.

PICAMEN

PICAMÉN,~E mb. 1. Intrigant, intrigues, ngatërrestar, ngatërrues.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

PISHËVËNË

PISHËVË́́NË mb., fig. Pishëvënës.
✱Sin.: ngatërrestar, intrigant, pishëvënës.

PISHËVËNËS

PISHËVË́́NËS,~I m. sh. ~, ~IT fig. Ai që i vë pishën diçkaje, ai që fut spica; ngatërrestar, intrigant.

PISHËVËNËS

PISHËVË́́NËS,~E mb., fig. Që i vë pishën diçkaje, që fut spica; ngatërrestar, intrigant.
✱Sin.: pishëndezës, pishëvënë, ngatërrestar, spicamadh, spicafutës, kunjamadh, thumbamadh, spicëtar, kallëkeq.

PËRZIJAÇ

PËRZIJÁÇ,~E mb., edhe si em. 1. Që shpie e bie fjalë, që i përzien punët e të tjerëve.
2. Që i ngatërron njerëzit me fjalë, ngatërrestar.
✱Sin.: ngatërrestar, ngatërrues, intrigues, intrigant, pështjellaç, përziemtar, mistrec.

SHIBLAÇ

SHIBLÁÇ,~E mb. 1. Që merret me punë të vogla, çikërrimtar. Djalë shiblaç. Gocë shiblaçe. Plak shiblaç.
2. Që shibëlon, intrigant. Grua shiblaçe. Burrë shiblaç.
✱Sin.: çikërrimtar, intrigant, ngatërrestar.

SHIBLAÇ

SHIBLÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që shiblon, që bën intriga, intrigant. Erdhi shiblaçi. Shiblaç i zoti. - Është një shiblaç ai!
✱Sin.: çikërrimtar, intrigant, ngatërrestar.

SPICAK

SPICÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që provokon a hedh spicat, thumbat. Pasi pa që askush nuk po e dëgjonte, spicaku u largua në heshtje.
✱Sin.: ngatërrestar, intrigant.

SPICËTAR

SPICËTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Ai që fut spica, ngatërrestar, intrigant. Fjalët e spicëtarit i futën të gjithë në ngatërresë.

ÇARTËS

ÇÁRTËS,~I m. sh. ~, ~IT Njeri që fut të tjerët në çartë, në grindje. Mbeti duke bërë punën e çartësit gjithandej.
✱Sin.: ngatërrestar, intrigant, shtiekeq.

ÇFINAR

ÇFINÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Njeri intrigant, ngatërrestar. Erdhi çfinari. - Mos u merr me çfinarët!
✱Sin.: intrigant, ngatërrestar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë