Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ABSCÉS,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mjek. Infeksion i qelbëzuar bakteror, grumbullim i lokalizuar i qelbit i shkaktuar nga bakteret që mund të zhvillohen në indet nën lëkurë ose në inde të thella dhe në organe. Absces i bajameve. Absces i dhëmbit. Absces i stomakut. Absces lokal. Absces i ftohtë. Absces gjithëpërfshirës.
✱Sin.: qelbëzim, pezmatim, infektim.
ACARÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur acaroj ose kur acarohem.
2. Të ftohtë i madh, ngricë. Acarimi i motit. Bleva drurët para acarimit. - Mos u nis, të zë acarimi!
3. Përkeqësim, keqësim, rëndim, prishje. Acarimi i marrëdhënieve (i gjendjes, i problemeve...). Acarim i bisedimeve dypalëshe. Acarimi ndërshtetëror vazhdon.
4. mjek. Përkeqësim i gjendjes së një të sëmuri, i një sëmundjeje, i një plage etj. Acarimi i tiroideve. Acarim fyti. Acarimi i dhimbjeve.
5. Shtrëngesë e madhe, detyrim i ashpër, tendosje. Ia vunë me acarim të madh. Ra në acarim të madh.
6. Zemërim me kokëfortësi, inatosje, idhnim. E bën me acarim. Në acarim e sipër.
✱Sin.: acar, acarimë, akull, akullimë, ashpërsi, vrazhdësi, egërsim, kreshpërim, zemërim, pezmatim, rëndim, malcim, qelbëzim, mahitje, infektim.
AKARÓZ/Ë,~A f. Infektim i rëndë i bletëve në organet e frymëmarrjes, që shpie në ngordhjen e tyre e që shkaktohet nga pickimi i këpushave, i morrit të bletës ose i parazitëve të tjerë të familjes së merimangave.
ANTIINFEKTÍV,~E mb., mjek. Që shërben për të luftuar, për të parandaluar dhe për të mjekuar një infektim; kundërinfektiv. Lëndë antiinfektive. Bar antiinfektiv. Trajtim antiinfektiv. Masa antiinfektive.
ANTIINFEKTÍV,~I m. kryes. sh. ~Ë, ~ËT farm. Barna etj. për të luftuar, për të parandaluar dhe për të mjekuar një infektim; kundërinfektiv. Marrja e antiinfektivëve sipas udhëzimit të mjekut. Trajtimi u bë me antiiinfektivë. Protokolli standard për përdorimin antiinfektivëve. Përdorimi i pa kriter i antinfektivëve.
ASPERGJILÓZ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT mjek. 1. Infektim te njerëzit me imunitet të dobësuar ose me shëndet të rrënuar i shkaktuar nga myku i quajtur aspergjil dhe që prek organet e frymëmarrjes dhe veshin. Aspergjiloza mushkërore (pulmonare).
2. Sëmundje që paraqitet te njerëzit që merren me bujqësi, e shkaktuar nga thithja e sporeve të mykut. Aspergjiloza e sinuseve.
3. veter. Infektim vdekjeprurës që prek gjelat e detit dhe zogjtë e shpendëve. Aspergjiloza te shpendët.
AUTOINFEKSIÓN,~I m. sh. ~E, ~ET mjek. Infektimi i një organizmi nga mikrobet që tashmë gjenden në trup, si rrjedhojë e dobësimit të sistemit mbrojtës; infektim që bartet prej një pjese të trupit në pjesën tjetër të tij; vetinfektim. Autoinfeksion parazitar (virusal, bakteror). Përsëritje e autoinfeksionit. Parandalimi i autoinfeksionit.
DEZINFEKTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET [DISINFEKTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET] 1. Veprimi kur dezinfektojmë a kur dezinfektohet dikush a diçka; zhdukja a shkatërrimi me lëndë kimike e me mjete të posaçme i mikroorganizmave të dëmshme (mikrobet etj.) ose bartësit e tyre (insektet etj.); pastrimi i një vendi a një sendi (rrobë etj.) nga mikrobet ose nga lëndët helmuese; kund. infektim. Dezinfektimi i farës. Dezinfektimi i shtëpisë. Dezinfektimi i plagës. Dezinfektimi i rrobave. Dezkinfektimi i pemëve. Pompë dezinfektimi. Dhoma e dezinfektimit. Bën dezinfektimin.
2. Mënyra dhe mjetet që përdoren për të dezinfektuar diçka. Dezinfektim kimik. Dezinfektim i njomë (i thatë).
INFEKTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET mjek. 1. Veprimi kur infektoj dikë ose kur infektohem.
2. Gjendja kur infektoj dikë ose kur infektohem; kund. dezinfektim. Infektim i rëndë. Infektimi bakteriologjik (radioaktiv). Infektimi i bajameve (i dhëmbëve, i veshkave). Infektimi i bimëve (i kafshëve, i tokave).
✱Sin.: molepsje, kontaminim.
MAHÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Acarim e infektim i plagës; qelbëzim. Mahisja e grykës (e veshit, e lëkurës, e zorrës, e qepallave, e gjëndrave). Mahisja e fshikëzës së ujit të hollë. Mahisja e kyçeve shoqërohet me dhembje të forta.
2. Përkeqësim, acarim, fryrje, ashpërsim (i situatës, i gjendjes etj.) Nuk duhet të lejojmë mahisjen prej së keqes. Dikush ndikoi në nxitjen dhe mahisjen e mërisë. Votimi fiktiv mund të ketë pasur mahisjen më të madhe.
✱Sin.: pezmatim, malcim, acarim, infektim, inflamacion, qelbëzim, mahi, pezëm, përkeqësim, fryrje, ashpërsim.
MOLÉPSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Infektim me mikrobe a viruse, sëmurje nga një mikrob i marrë nga dikush tjetër. Molepsja e njerëzve (e bimëve, e kafshëve, e vendit, e mjedisit). Molepsje sojesh përzierja e farës së një soji me farë të sojeve të tjera.
2. fig. Marrja e veseve, e të metave apo e diçkaje të dëmshme; ndotje, fëlliqje, infektim. Molepsja nga korrupsioni.
✱Sin.: infektim, fëlliqje, ndotje, korruptim, prishje.
NDÓTJ/E,~A f. 1. Infektimi e mjedisit natyror me lëndë kimike ose biologjike në një shkallë të tillë, që shkaktojnë çrregullime ose dëme, duke vështirësuar jetën e tërë organizmave të gjalla, të pranishme në atë mjedis. Ndotja e ujit (e tokës, e ajrit). Ndotje mjedisore. Ndotje atmosferike. Ndotje nga djegiet e pyjeve (e mbeturinave).
2. Veprimi kur ndot dikë a diçka ose kur ndotem; kund. çndotje. Ndotja e duarve. Ndotje akustike.
✱Sin.: fëlliqje, të ndotë, ndot, ndyrje, molepsje, infektim, kallajisje, lerosje, lyrosje, ndragie, përlyerje, përdhosje, zhyerje, dëmtim, laturisje, llagavitje, llangosje, ndyrësi, prishje.
NGJÍTJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi dhe gjendja kur ngjitI, ose kur ngjitemI; kund. çngjitje. Ngjitje e fortë (e dobët). Ngjitje me tutkall (me zamkë). Ngjitja e kockës. Ngjitja e sëmundjes.
2. Vendi a pika ku bashkohen e puqen dy gjëra; mbërthim. Ngjitjet ndërmjet indeve. Ngjitjet e dy tubave bëhen dhe me manikotë.
✱Sin.: pikje, pikim, vënie, puqje, puthitje, përngjitje, ngjeshje, infektim.
PEZMATÍM,~I m. 1. Veprimi kur pezmatoj ose kur pezmatohem. Pezmatimi i gjëndrave të grykës. Pezmatimi i plagës. Pezmatimi i cipës së hundës.
2. fig. Zemërim i madh për një sjellje të keqe, për një fyerje a padrejtësi që na bëhet etj.; inat, pezëm, acarim. Pezmatim i madh. Me një ndjenjë pezmatimi. E përmbajti (e fshehu) pezmatimin. E pa me pezmatim.
✱Sin.: pezëm, mahisje, acarim, infektim, zemërim, malcim, trazim, irritim, inat.
QELBËZOR,~I m., mjek. 1. (lat. Abscessus) Grumbull qelbi që krijohet brenda indit të trupit, zakonisht i shkaktuar nga infeksioni bakterial; absces; xhep qelbi. Infektim qelbëzor. Meningjit qelbëzor. Pankreatit qelbëzor. Pezmatim qelbëzor. Retinit qelbëzor.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për lloje të ndryshme abscesesh. Qelbëzor i ftohtë (lat. Abscessus frigidus) absces i ftohtë. Qelbëzor i mprehtë (lat. Abscessus acutus) absces akut. Qelbëzor i nxehtë (lat. Abscessus caldus) absces i nxehtë. Qelbëzor kronik (lat. Abscessus cronicus) absces kronik. Qelbëzor paraveshkor (lat. Abscessus pararenalis) abces paraveshkor. Qelbëzor mushkëror (lat. Abscessus pulmonaris) absces pulmonar.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë