Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hyjneshë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PERËNDESHË

PERËNDÉSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. fet. Perëndi e përfytyruar si grua, hyjneshë. Perëndesha e Butrintit. Perëndeshat greke (romake).
2. fig. Ajoqëndron mbigjitha nga bukuria a nga ndonjë veti tjetër. Perëndeshë e bukurisë.

SHENJTORE

SHENJTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. fet. Faltore, vend i shenjtë. Gërmimet arkeologjike kishin zbuluar themelet e një shenjtoreje. - Mos i dhunoni shenjtoret! Shenjtorja e të parit.
2. fet. Ajoështë shpallur e shenjtë, shenjtëreshë. Shenjtorja Nënë Tereza. Shenjtorja shqiptare.
3. fet. Një besimtare e krishterë e pagëzuar, anëtare e një kishe.
4. fig. Ajoështë simbol i mirësisë, i qetësisë, ajofrymëzon. Fytyrë shenjtoreje. E zbehtë si shenjtore. Guxim prej shenjtoreje.
Sin.: faltore, tempull, kungë, kungore, hijerore, hyjnore, absidë, ajodhimë, hyjneshë.

SHENJTËRESHË
VENERË

VENÉR/Ë,~AI f. 1. mit. Hyjneshë e pranverës dhe mbrojtëse e kopshtevemitologjinë e lashtë romake; më vonë, në ndikimin grek, edhe hyjneshë e dashurisë dhe e bukurisë, e barazuar me Afërditën.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.