Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
HAJÁT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Shesh përpara derës së një ndërtese, i shtruar me dhe të ngjeshur ose me rrasa, i mbuluar me çati të vendosur mbi shtylla, zakonisht i parrethuar me mur ose i rrethuar me mure të ulëta a me parmakë; treme. Për të mos e ndier vapën e madh rrinim në hajat. Hajat i shtruar. Hajat me mure (me parmakë). Hajati i shtëpisë. Shtyllat e hajatit. Rrinte (doli) në hajat.
2. Pjesë e gjerë në katin e poshtëm të një ndërtese, ku hyhet nga dera kryesore (zakonisht e shtruar me pllaka guri, mermen etj.). Hajat i madh (i gjerë, i ngushtë, i gjatë). Shkallët e hajatit.
3. bised. Hauri i bagëtive në katin e poshtëm të shtëpisë, qilar. Hajati i lopëve. I mbylli kuajt në hajat. E futi qerren në hajat.
4. bised. Ndërtesë e thjeshtë njëkatëshe me çati të lartë e pa mure, që shërben për të mbajtur veglat bujqësore.
5. fig., vjet. Limer. Hajati i kaçakëve (i hajdutëve).
✱Sin.: treme, arallëk, qilar, ahur, shesh.
HÝR/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Hyrje; të hyrët.
2. Vend i hapur ku mund të hyhet; derë, portë. E hyra e qytetit (e fshatit). Në të hyrën e shpellës (e tunelit).
3. Vizitë a ardhje miqsh (në një vend, shtëpi etj.); hyrje. Të hyra e të dala hyrje e dalje.
4. fin. Të hollat a të ardhurat që fitohen në një biznes ose që futen në buxhet; kund. shpenzime. Sa janë të hyrat e vitit?
5. Diçka e thelluar si çarje a si gropë e vogël a vend i thelluar; kund. e dalë. Të hyrat e të dalat e një vegle.
6. Gropës e faqes së njeriut. Kishte një të hyrë në faqe.
✱Sin.: hyrje, derë, portë, vizitë, ardhje, e ardhur, të holla, e thelluar.
KATAKÓMB, ~I m. sh. ~E, ~ET 1. hist. Galeri e nëndheshme në një qytet antik ku varroseshin të vdekurit dhe kryheshin shërbesa të ndryshme fetare. Katakombet e Romës.
2. iron. Shpellë a hapësirë e nëndheshme ku mund të hyhet lehtë, por dalja që andej është mjaft e vështirë; vend i mbyllur dhe i veçuar, i errët dhe i frikshëm. Kemi mbetur të izoluar në një katakomb.
SHKALBÁLT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [SHKALBALC/Ë,~A f.] 1. Thurje e ashpër për të fshirë këpucët, para se hyhet brenda në shtëpi. Fshiu pantoflat në shkalbaltë. Bleu një shkalbaltë të re.
2. Ai që është i nëpërkëmbur prej të tjerëve; rob, skllav. Jemi bërë shkalbalta e botës. Mos u bëj shkalbalta e botës!
✱Sin.: rob, skllav, qole, pre.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë