Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hyhet”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

APANXHË

APÁNXH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. Vendi më i gjerë i lugutmullirit, nga ku hyhet e mundpastrohet. Pastroi apanxhën. Qenka mbushur apanxha me mbetje.

FLITET

FLÍTET jovep., FOL (u), ~UR vet. v. III 1. Tregohet diçka, bëhet fjalë për diçka. Aty flitet për disa çështje. Përse flitet?
2. Mundbisedohet; hyhetbisedë. Nuk flitej me të.
3. pës. e FLAS.

GRYKËHYRJE

GRYKËHÝRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Vendi ku mundhyhet, vendi nga ku hyhet. E vetmja grykëhyrje për në Ballkan. Do të dalë grykëhyrja e një shpelle me historilashtë.

HAJAT

HAJÁT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Shesh përpara derës së një ndërtese, i shtruar me dhengjeshur ose me rrasa, i mbuluar me çativendosur mbi shtylla, zakonisht i parrethuar me mur ose i rrethuar me mureulëta a me parmakë; treme. Për të mos e ndier vapën e madh rrinimhajat. Hajat i shtruar. Hajat me mure (me parmakë). Hajati i shtëpisë. Shtyllat e hajatit. Rrinte (doli) në hajat.
2. Pjesë e gjerëkatin e poshtëm të një ndërtese, ku hyhet nga dera kryesore (zakonisht e shtruar me pllaka guri, mermen etj.). Hajat i madh (i gjerë, i ngushtë, i gjatë). Shkallët e hajatit.
3. bised. Hauri i bagëtivekatin e poshtëmshtëpisë, qilar. Hajati i lopëve. I mbylli kuajthajat. E futi qerrenhajat.
4. bised. Ndërtesë e thjeshtë njëkatëshe me çatilartë e pa mure, që shërben për të mbajtur veglat bujqësore.
5. fig., vjet. Limer. Hajati i kaçakëve (i hajdutëve).
Sin.: treme, arallëk, qilar, ahur, shesh.

HYHET

HÝ/HET jovep., ~ (u), ~RË vetv., vet. v. III. Lejohethysh; mundhysh diku. Del andej nga hyhet. Nuk mundhyhet atje.

HYRË

HÝR/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Hyrje; të hyrët.
2. Vend i hapur ku mundhyhet; derë, portë. E hyra e qytetit (e fshatit). Në të hyrën e shpellës (e tunelit).
3. Vizitë a ardhje miqsh (në një vend, shtëpi etj.); hyrje. hyra e të dala hyrje e dalje.
4. fin.hollat a të ardhurat që fitohen në një biznes ose që futenbuxhet; kund. shpenzime. Sa janëhyrat e vitit?
5. Diçka e thelluar si çarje a si gropë e vogël a vend i thelluar; kund. e dalë. hyrat e të dalat e një vegle.
6. Gropës e faqesnjeriut. Kishte një të hyrëfaqe.
Sin.: hyrje, derë, portë, vizitë, ardhje, e ardhur, të holla, e thelluar.

KATAKOMB

KATAKÓMB, ~I m. sh. ~E, ~ET 1. hist. Galeri e nëndheshme në një qytet antik ku varroseshinvdekurit dhe kryheshin shërbesandryshme fetare. Katakombet e Romës.
2. iron. Shpellë a hapësirë e nëndheshme ku mundhyhet lehtë, por daljaandej është mjaft e vështirë; vend i mbyllur dhe i veçuar, i errët dhe i frikshëm. Kemi mbeturizoluar në një katakomb.

MOSHYRJE

MOSHÝRJ/E,~A f. [lexo: MOS-HÝRJE] Mosrealizim i hyrjes diku; mungesë e pjesëmarrjes në diçka; veprimi dhe gjendja kur nuk hyj ose kur nuk hyhet diku. Opozita ishte për moshyrjezgjedhje.

PARAHYRJE

PARAHÝRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET arkit. Mjedis i brendshëm në një ndërtesë nga ku hyhetmjedisetjera banimi, pune, shërbimi etj. Nga parahyrja kalohetambientin e banimit. Parahyrja e kishës. Parahyrja e xhamisë. Parahyrja e teqesë.

SHKALBALTË

SHKALBÁLT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [SHKALBALC/Ë,~A f.] 1. Thurje e ashpër për të fshirë këpucët, para se hyhet brendashtëpi. Fshiu pantoflatshkalbaltë. Bleu një shkalbaltë të re.
2. Ai që është i nëpërkëmbur prejtjerëve; rob, skllav. Jemi bërë shkalbalta e botës. Mos u bëj shkalbalta e botës!
Sin.: rob, skllav, qole, pre.

VENDHYRJE

VENDHÝRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Vend i hapur nëpërcilin mundhyhet diku. Andej është një vendhyrje.
Sin.: derë, portë, hyrje, shteg.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.