Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hukat”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HUKAMË

HUKÁM/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Frymë e ngrohtë që nxjerr dikush nga goja kur hukat; frymëmarrje e thellë. Hukamë e rëndë. Hukama e njeriut. Nxjerr hukamë.
2. Zhurma që dëgjohet kur hukat dikush a kur merr frymë thellë. Hukama e kafshëve. Dëgjoi hukamën.
3. Erë e fortë.
4. Zhurmë e erës së fortë.
5. fig. Jehonë; ushtimë.

HUKAT

HUKÁT [HUKÁS] vep., ~TA, ~TÚR 1. kal. e jokal. Nxjerr hukamë; psherëtij. Hukaste nga lodhja. Hukat duart për t'i ngrohur. Hukat në pasqyrë (në xhamin e dritares).
2. kal. Nxjerr frymë për të hukatur ose për të ngrohur duart.
3. kal. I fryj diçkaje me hukamën time për ta pastruar. Hukati xhamat e syzeve.
4. vjet., kal. I fryj dikujt a diçkaje për ta yshtur; shitoj. E hukati nusja e lalës (gjarpri). E ka hukatur zana. I hukatën trimat e i bënë gurë.
5. kal. Përzë shpendët duke hukatur “hu-hu” (zakonisht për pulat). Hukati ato pula!
6. jokal. vet. v. III Lëshon një ulërimë të zgjatur, vajtuese, tipike për hutat, ujqit, qentë, dhelprat etj.
7. krahin., kal. Psherëtij.

HUKATJE

HUKÁTJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur hukat; të hukaturit.
2. Yshtje; shitim.
3. Ulërimë e zgjatur vajtuese.
4. Hukamë.

PËRHUKAT

PËRHUKÁT (PËRHUKÁS) vep., ~A, ~UR bised. 1. jokal. Nxjerr frymë të ngrohtë nga goja pa reshtur e për pak kohë, duke fryrë zakonisht për të për të ngrohur duart, hukat.
2. kal. Erëzoj a parfumoj veten, dikë tjetër a diçka.

PËRHUKATJE

PËRHUKÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur hukat pa reshtur, duke nxjerrë frymë të ngrohtë nga goja pa reshtur e për pak kohë.
2. Erëzim, parfumim.

SHITOJ

SHIT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. vet. v. III, mit. Ndëshkohesh nga orët a zanat kur padashur u prish vallen ose tryezën, duke të marrë këmbët, duart, gojën ose duke të magjepsur; shuplak (sipas besëtytnive). - Të shitoftë zana! (mallk.) mbetsh i gjymtuar.
2. Plagos, qëlloj për vdekje. E shituan në luftë. Shitoi një derr të egër. E shitoi me të parën.
3. fig. Pikëlloj dikë. I shitoi zemrën dikujt. E shitoi me sy. - Të shitoftë rrufeja! (mallk.)
4. fig. E qëlloi dikë në pikën më të dobët. E shitoi mu në zemër me ato fjalë.
✱Sin.: shajtoj, shuplak, hukat, shkel, shkal, zanon, plagos, qëlloj, godas.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë