Fjalori

Rezultate në përkufizime për “horr”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HALABAK

HALABÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bised., përçm. Ai që ka sjellje halabake, pa dinjitet, që e merr jetën lehtë e që sillet pa edukatë; rrugaç. Shoqërohet me ca halabakë.
2. fig. Kukull a dordolec që vendoset në arë për të trembur shpendët dëmtuese.
✱Sin.: rrugaç, horr, vagabond, zuzar, endacak, dordolec.

HORR

HÓRR,~I m. sh. ~A, ~AT bised., mospërf. Ai që ka vese të këqija dhe sillet shumë keq, pi ose luan kumar; njeri pa cipë e pa nder; rrugaç. Horr i horrave horr shumë i keq. Ishte horr i madh. Mos i beso atij horri!
✱Sin.: rrugaç, kopuk, rezil, maskara, xhagajdur.

HORRAS

HÓRRAS ndajf., bised. Pa cipë e pa nder, si horr; poshtërsisht. I bëri punët horras. Sillej horras.

HORRLLËK

HÓRRLLË/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET bised. Të qenët horr; qëndrim, veprim a sjellje prej horri. Bënte horrllëqe. I dolën horrllëqet. Ia nxori horrllëkun.
✱Sin.: paturpësi, pafytyrsi, maskarallëk.

HORROHEM

►HORR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Bëhem horr përpara të tjerëve, sillem a veproj si horr.
2. pës. e HORRÓJ.

HORROJ

HORR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E shaj rëndë dikë; e bëj horr dikë. Ia horroi djalin.

KOPUK

KOPÚK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bised., shar. Horr; vagabond.
2. fig. Njeri i pasjellshëm dhe imoral.
3. si mb., bised., shar. I pandershëm dhe imoral; vagabond. Largohu, ore kopuk!
✱Sin.: horr, rrugaç, vagabond.

LAPURAK

LAPURÁK,~UIII m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Horr, kopuk.

LASTROK

LASTRÓK,~E mb. 1. Që rri gjithnjë i fëlliqur, që nuk mbahet pastër, i papastër, i fëlliqur, i ndyrë.
2. fig. Që ka qëndrim moral të keq; horr.
✱Sin.: i papastër, i fëlliqur, i ndyrë, horr, zuzar, rrugaç, i përdalë.

MARROJ

MARR/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E turpëroj dikë, e bëj me marre, e korit. E marroi dhe e bëri horr e shau e s’i la gjë pa thënë.

NEMRUT

NEMRÚT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Horr, mashtrues.

PIZEVENG

PIZEVÉNG,~U m. sh. ~Ë, ~ËT shar., bised. 1. Njeri i pandershëm; njeri i poshtër, maskara, dallaveraxhi e hileqar.
2. si mb. Sipas kuptimit të emrit. Djalë (burrë) pizeveng.
✱Sin.: maskara, horr, dredharak, dallaveraxhi, hileqar, mashtrues, batakçi.

PUSHT

PUSHT,~I m. sh. ~A, ~AT përb., shar. 1. Ai që shkon shumë pas femrave, gruar, kurvar. Pusht i ndyrë!
2. Maskara, faqezi.
3. si mb. m. Sipas kuptimeve të emrit.
✱Sin.: gruar, kurvar, zuzar, horr, maskara, faqezi, edepsëz.

PËRNDEZUR

PËRNDÉZUR (i, e) mb. 1. I ndezur.
2. fig. I hovshëm i gjallëruar.
3. I përskuqur. Me faqe (me mollëza, me buzë) të përndezura.
4. I eksituar. Horr i përndezur!

TELAK

TELÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT etnogr. 1. Ai që i tregon dhëndrit sesi duhet të sillet me nusen natën e martesës.
2. Horr, kopuk.

TEMZI

TEMZÍ,~E mb., krahin. Që është i ulët, i poshtër, i neveritshëm. Burrë temzi. Grua temzie.
✱Sin.: i ulët, i poshtër, horr, maskara, i neveritshëm.

XHAGAJDUR

XHAGAJDÚR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised., keq. 1. Burrë i pacipë, që bredh rrugëve dhe që ngrefoset e kapardiset; kopuk. Xhagajdur pa mustaqe (iron.) njeri që kapardiset pa pasur asnjë vlerë.
2. Ai që kërkon sherr; ngatërrestar që kërkon të grindet me këdo.
✱Sin.: kopuk, horr, maskara, sherret, sherrtar, ngatërrestar.

ZABËRHAN

ZABËRHÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT përb. Njeri i keq, i pacipë e jo i ndershëm, që sorollatet rrugëve kot; rrugaç, qen (zagar) rrugësh (sokaku, zorrësh). Zabërhan rrugësh!
✱Sin.: rrugaç, zgjebarak, pusht, zuzar, horr.

ZAR

ZAR,~III m. sh. ~E, ~ET 1. Zagar; qen gjahu, langua.
2. keq. Horr.

ZGËRLAQUR

ZGËRLÁQUR (i, e) mb. 1. Që është zgëlaqur, që është shtypur fare e është bërë i squllët; i flashkët. Fiq të zgërlaqur. Të zgërlaqur nga të nxehtit. Ngjalë e zgërlaqur.
2. fig. Që i janë prerë fuqitë, që është lodhur e këputur fare; që e ka lëshuar krejt veten, i flashkët (kryesisht nga lodhja). Të zgërlaqur nga vapa. I kam krahët të zgërlaqur. Të dembelosur e të zgërlaqur. Hasi do tipa të zgërlaqun. Horr i zgërlaqur e i krisur. Gjatë rrugës u ndie kaq i mërzitur dhe i zgërlaqur. Nuk rrihet brenda i zgërlaqur gjithë ditën e ditës.
✱Sin.: i rraskapitur, i zgajtur, i shkrehur, i shkrodhët, i shkrodhur, i zbutur, i squllur, i qullët, qullash, i shtypur, i sqaqur, i shkokërdhuar, i shkordhët.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë