Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hijesirë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANIL

ANÍL,~I m. sh. ~E, ~ET Hijesirë; vend me hije; vend që s’e zë dielli. Rri në anil! Në anil kam të ftohtë.

HIJAKE

HIJÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Sohi; hijesirë.

HIJERINË

HIJERÍN/Ë,~ A f. sh. ~A, ~AT krahin. Hijesirë. Çlodhen në hijerina.

HIJESIRË

HIJESÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend me hije; vend i ftohtë që nuk i bie dielli. Hijesirë e keqe. Hijesira e pyllit (e malit). Rri (hyn, futet) në hijesirë.
2. vet. sh. Bimë a barishte të ulëta që rriten nën hijen e drurëve më të lartë.
✱Sin.: hijerinë, errësim, sohi, sohishtë, zezelinë, mriz, prapësinë.

HIJETORE

HIJETÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Vend me hije që nuk e zë dielli; sohi, hijesirë. Pushonte në hijetore.
✱Sin.: hijesirë, hijerinë, errësim, sohi, sohishtë, zezelinë, mriz, prapësinë.

MRIZ

MRIZ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vend i freskët e me hije ku kalojnë vapën bagëtia, mërzim; hije. Pushojnë mrizeve. Mërzejnë në mriz. Bëjnë mriz bagëtia mërzejnë. Rri mriz. (mospërf.) a) rri pa punë, e kalon kohën kot, mërzen; b) rri si i hutuar a si përgjumësh.
2. Koha e vapës më të madhe gjatë ditës, mesdita.
✱Sin.: mërzim, hije, qasë, hijesirë, hijerinë, mesditë.

MRIZORE

MRIZÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Mriz; hijesirë.

OSOJË

OSÓJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Vend ku bie dielli me vonesë, vend i hijezuar, vend me hije; hijesirë.

PRAPËSINË

PRAPËSÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend në mal, në luginë etj. që nuk e zë dielli, hijesirë. Prapësinë me borë (me brymë).

SOHI

SOHÍ,~A f. sh. ~, ~TË Vend që nuk e zë dielli, hijesirë. Pushonte në një sohi.

TERRISHTË

TERRÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend që nuk e zë dielli asnjëherë, vend errësirë; hijesirë. U fut në terrishtë.
2. Pyll ku nuk është vënë ndonjëherë sëpatë, pyll shumë i dendur; tangallë. Terrishtë pishash (ahesh, lisash).
3. Arë me dendësi bimësh të rritura. Terrishtë misri. Terrishtë shkozash.

VRATICË

VRATÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ana e një vendi që s’e zë dielli, sohishtë, hijesirë, prapështi. Vraticë e keqe. Vraticat kanë hije të këqija.
✱Sin.: sohishtë, hijesirë, prapështi, zahaq.

ZAHAQ

ZAHÁQ,~I m. 1. Vend që s’e zë dielli; hijesirë, sohishtë; kund. shullë. Mbetën lopët në zahaq. Është rritur në zahaq (dikush) është i zverdhur dhe i dobët nga shëndeti, është shëndetlig.
2. Pyll i dendur shkurresh, blacë.

ZEZELINË

ZEZELÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend që nuk e zë dielli, vend me hije; hijesirë. U çlodh në një zezelinë. Zuri një zezelinë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë