Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hijerore”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FALTORE

FALTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fet. Vendi ku falen besimtarët e një kulti fetar; tempull. Po hynte në faltore.
✱Sin.: tempull, kishë, xhami, pagodë, sinagogë, teqe, tyrbe, hijerore.

HAJRAT

HAJRÁT,~I m. sh. ~E, ~ET vjet. 1. Faltore; tempull.
2. fet., bised. Vepër e mirë që bën dikush, mirësi që shërben në të mirën e njerëzve.
✱Sin.: faltore, tempull, hijerore.

SHENJTORE

SHENJTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. fet. Faltore, vend i shenjtë. Gërmimet arkeologjike kishin zbuluar themelet e një shenjtoreje. - Mos i dhunoni shenjtoret! Shenjtorja e të parit.
2. fet. Ajo që është shpallur e shenjtë, shenjtëreshë. Shenjtorja Nënë Tereza. Shenjtorja shqiptare.
3. fet. Një besimtare e krishterë e pagëzuar, anëtare e një kishe.
4. fig. Ajo që është simbol i mirësisë, i qetësisë, ajo që frymëzon. Fytyrë shenjtoreje. E zbehtë si shenjtore. Guxim prej shenjtoreje.
✱Sin.: faltore, tempull, kungë, kungore, hijerore, hyjnore, absidë, ajodhimë, hyjneshë.

SHENJTËRORE

SHENJTËRÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fet. 1. Në traditat e ndryshme fetare një vend që ka marrë një karakter të shenjtë për shkak të shfaqjes ose pranisë së hyjnisë në të ose për shkak se është i lidhur me ngjarje dhe dukuri të konsideruara si të shenjta, hyjnore. Nderim për shenjtëroren. Hyri në shenjtërore.
2. Në traditën e krishterë një vend përkushtimi i lidhur me ngjarjet ose manifestimet hyjnore të shenjtorëve dhe martirëve; një pjesë e kishës ku ruhen relikte shenjtërish dhe për këtë arsye është kthyer edhe në vend pelegrinazhi; faltore, tempull. Ndërtimi i shenjtërores. Shërbesa në shenjtërore. Shugurimi i shenjtërores.
3. Pjesë e kishës katolike e ortodokse, në formë gjysmërrethi e me kube, ku prifti kryente shërbesat fetare dhe ku jepej kungimi, nafora etj., kungë, ajodhimë. Altari e shenjtërores.
✱Sin.: faltore, tempull, kungë, kungore, hijerore, hyjnore, absidë, ajodhimë.

TEMPULL

TÉMPU/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT 1. fet. Ndërtesë publike që i kushtohet kultit të një hyjnie; faltore, vend i shenjtë për besimtarët. Tempull ilir (budist, egjiptian, grek, indian, romak). Tempujt romakë. Tempulli i Dodonës. Tempuj të nëndheshëm. Tempull antik. Tempull pagan. Tempull i diellit. Tempull bektashian teqe. Tempull i krishterë kishë, manastir. Tempull mysliman xhami.
2. fig. Vend që i ngjall dikujt nderim të thellë; diçka që nderohet a çmohet shumë, diçka që mbahet si e shenjtë e si e paprekshme; Tempull i dijes. Tempulli i lirisë (i demokracisë, i fitores).
✱Sin.: faltore, hijerore.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë