Fjalori

Rezultate në përkufizime për “heqkeqës”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BALLULUR

BALLÚLUR mb. 1. Që e mban kokën ulur nga hidhërimi a vuajtjet, i përvuajtur; i nënshtruar. Gratë ishin ballulura.
2. fig. Që punon shumë, punëtor; i bindur, që nuk kthen fjalë kur e urdhërojnë të bëjë një punë; kokulur e i pafjalë. Djalë (vajzë) ballulur.
✱Sin.: i vuajtur, i përvuajtur, i nënshtruar, buzëplasur, buzëshkrumb, i shumëvuajtur, i munduar, mundimmadh, heqkeqës, hallemadh.

BALLËDJEGUR

BALLËDJÉGUR mb. 1. Që e ka ballin me shenja plage nga djegia me diçka. Fëmijë ballëdjegur.
2. Me ballë të nxehtë nga ethet.
3. fig. Që është shumë i vuajtur, që ka hequr të zitë e ullirit; buzëplasur, heqkeqës.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

HEKAKEQ

HEKAKÉQ,~E mb. 1. Që ka vuajtur shumë, që ka hequr gjithnjë keq, heqkeqës. Njeri hekakeq.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Shkrimtari shqiptar ështën një hekakeq në kërkim të një klime miqësore për veprën e vet.
✱Sin.: i vuajtur, heqkeqës, i munduar, i përvuajtur, i sfilitur, i stërmunduar.

HEKAKEQ

HEKAKÉQ,~E mb. I vuajtur, heqkeqës.

HEKAKEQ

HEKA/KÉQ,~Í m. sh. ~KËQÍNJ, ~ KËQÍNJTË Burrë a djalë i vuajtur; heqkeqës.

HEQKEQËS

HEQKÉQËS,~E mb. 1. Që ka hequr në jetë, i vuajtur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Më mirë heqkeqës se grabitës. (fj. u.).
✱Sin.: i vuajtur, vuajtës, i përvuajtur, i munduar, mundimmadh, hallemadh, heqës, heqkeq.

HEQËS

HÉQËS,~IIV m. sh. ~, ~IT Heqkeqës. Heqësi e di të keqen. (fj. u.).

VUAJTUR

VÚAJTUR (i, e) mb. 1. Që ka hequr shumë, që ka vuajtur gjatë jetës së tij; që shpreh vuajtje. Njeri i vuajtur. Familje e vuajtur. Popull i vuajtur. Me pamje të vuajtur. Dukej i vuajtur.
2. Që ka parë shumë në jetë, që ka përvojë të madhe, i regjur, i kalitur. Plak i vuajtur. Ishte i vuajtur.
✱Sin.: i përvuajtur, heqës, hekakeq, heqkeqës, i munduar, mundimmadh, fatkeq, i rraskapitur, i regjur, i kalitur, i rrahur, i durueshëm.

VUAJTËS

VÚAJTËS,~E mb. Që vuan, që pëson të këqija e mundime; që ka vuajtur shumë, i vuajtur. Njeri vuajtës. Grua vuajtëse. Vuajtës i madh. Vuajtëse e madhe.
✱Sin.: i vuajtur, i përvuajtur, i munduar, mundimmadh, hallemadh, hekakeq, heqkeqës.

VUAJTËS

VÚAJTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që vuan, ai që pëson të këqija e mundime; që ka vuajtur shumë, i vuajtur. Vuajtës i madh. Nuk i është ndarë mundimi kurrë atij vuajtësi.
✱Sin.: mundimmadh, hallemadh, hekakeq, heqkeqës.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë