Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hekakeq”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HEKAKEQ

HEKAKÉQ,~E mb. 1. Që ka vuajtur shumë, që ka hequr gjithnjë keq, heqkeqës. Njeri hekakeq.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Shkrimtari shqiptar ështën një hekakeq në kërkim të një klime miqësore për veprën e vet.
✱Sin.: i vuajtur, heqkeqës, i munduar, i përvuajtur, i sfilitur, i stërmunduar.

VARFANJAK

VARFANJÁK,~E mb. 1. I varfër; që nuk zotëron asgjë, që nuk ka as mjetet më të nevojshme për të jetuar, që rron në varfëri, që i përket shtresës së të varfërve. Plak varfanjak. Varfanjak që kërkonte ndihmë për një kafshatë bukë. Shtëpi (familje) varfanjake. Fshatar varfanjak. Ai tregoi një jetë varfanjake, me ato pak gjëra që kishte.
2. Që ka të bëjë a që lidhet me një njeri të varfër, që i përket një njeriu të varfër; që është veti a karakteristikë e një njeriu të varfër, prej të varfri. Veshje varfanjake. Jetë varfanjake.
3. keq. Që e ka zemrën të ngushtë, me shpirt të vogël. Mos u bëj varfanjak! Me shpirt varfanjak.
4. Shumë i vogël, saqë mezi mjafton për të mbajtur veten (për rrogën, pagën). Rrogë varfanjake.
✱Sin.: mjeran, hekakeq, varfëror, i mjerë, i nëmur.

VARFANJAK

VARFANJÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i varfër; ai që nuk zotëron asgjë, ai që nuk ka as mjetet më të nevojshme për jetesë, ai që rron në varfëri, ai që i përket shtresës së të varfërve. Jeta e varfanjakëve. Familjet e varfanjakëve. Ai varfanjaku i gjorë s’e ka ngirë barkun bukë kurrë. Varfanjaku i lagjes kërkonte një copë bukë për të mbajtur frymën gjallë.
✱Sin.: mjeran, hekakeq, varfëror, i mjerë, i nëmur.

VUAJTUR

VÚAJTUR (i, e) mb. 1. Që ka hequr shumë, që ka vuajtur gjatë jetës së tij; që shpreh vuajtje. Njeri i vuajtur. Familje e vuajtur. Popull i vuajtur. Me pamje të vuajtur. Dukej i vuajtur.
2. Që ka parë shumë në jetë, që ka përvojë të madhe, i regjur, i kalitur. Plak i vuajtur. Ishte i vuajtur.
✱Sin.: i përvuajtur, heqës, hekakeq, heqkeqës, i munduar, mundimmadh, fatkeq, i rraskapitur, i regjur, i kalitur, i rrahur, i durueshëm.

VUAJTËS

VÚAJTËS,~E mb. Që vuan, që pëson të këqija e mundime; që ka vuajtur shumë, i vuajtur. Njeri vuajtës. Grua vuajtëse. Vuajtës i madh. Vuajtëse e madhe.
✱Sin.: i vuajtur, i përvuajtur, i munduar, mundimmadh, hallemadh, hekakeq, heqkeqës.

VUAJTËS

VÚAJTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që vuan, ai që pëson të këqija e mundime; që ka vuajtur shumë, i vuajtur. Vuajtës i madh. Nuk i është ndarë mundimi kurrë atij vuajtësi.
✱Sin.: mundimmadh, hallemadh, hekakeq, heqkeqës.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë