Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hebraik”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ALEF

ALÉF,~I m. 1. Shkronja e parë e alfabetit hebraik dhe atij fenikas, e cila përdorej për të theksuar fillimin ose thelbin hyjnor në tekstet fetare hebraike.
2. mat. Sekuencë a madhësi për anëtarët e një bashkësie të pafundshme numrash; kufiri i skajshëm i numrave realë a shkalla e pafundësisë.

AVËR

ÁV/ËR,~RAII f. sh. ~RA, ~RAT fet. Vend i shenjtë ku komuniteti hebre mblidhet për lutje, për studim të ligjit të shenjtë dhe për aktivitete të tjera fetare dhe shoqërore, tempull hebraik.
✱Sin.: sinagogë, tempull.

DHIATË

DHIÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. fet. Secila nga dy pjesët e Biblës. Dhiata e Vjetër. Dhiata e Re. Librat e Dhiatës së Re. Citime nga të dyja Dhiatat.

2. fet., vjet. Besëlidhje midis Perëndisë dhe njeriut sipas besimit hebraik dhe të krishterë. Perëndia bëri dhiatë me ne në Horeb.

3. Dëshira a porosia e fundit para vdekjes; amanet, testament. La dhiatë. Ua la me dhiatë pasurinë. Menduan të kundërshtonin dhiatën.

HEBRAIK

HEBRAÍK,~E mb. Që lidhet me hebrenjtë, që u përket hebrenjve, që është krijuar nga hebrenjtë; i hebrenjve; çifut. Populli hebraik. Gjuha hebraike. Alfabeti hebraik. Besimi hebraik.

HEBRE

HEBRÉ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Pjesëtar i një popullsie që banonte në Palestinë dhe që më pas u shpërnda në vende të ndryshme, shumica e të cilëve sot është kthyer e banon në Izrael; banor vendës i Izraelit ose me prejardhje nga kjo popullsi; çifut, izraelit.
2. si mb. Hebraik. Populli hebre.

LADINO

LADÍNO,~JA f. vet. nj. Gjuhë me bazë nga spanjishtja mesjetare, e folur kryesisht nga hebrenjtë sefardë, me ndikime nga hebraishtja, arabishtja, turqishtja, greqishtja e gjuhë të tjera të rajoneve ku u shpërngulën pas dëbimit nga Spanja më 1492, e njohur ndryshe si judeo-spanjishtja, shkruhet me alfabet hebraik ose latin. Alfabeti i Ladinos. Letërsi e shkruar në ladino. Ladinoja është përdorur gjerësisht për letërsi, këngë popullore dhe dokumente juridike në komunitetet sefarde.

TALMUDIZËM

TALMUDÍZ/ËM,~MI m., libr. Ndjekje e ligjeve, e traditës, e riteve dhe e moralit hebraik; doktrinë që rrjedh nga Talmudi.

ÇIFUT

ÇIFÚT,~E mb. Që lidhet me çifutët, i çifutëve; hebraik. Populli çifut. Shkollë çifute. Origjinë çifute.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë