Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hasje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ENDACAKE

ENDACÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Grua që s’ka vendbanim ose vendqëndrimcaktuar; ajo që e ndërron shpesh vendin e banimit. Endacakja që e hasje kudo. Kërkon strehë për endacaken e moshuar. Endacakja i kafshoi dorën. Për një moment s’e njoha endacaken.

GJETJE

GJÉTJ/E,~AI f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur gjej dikë a diçka. kund. humbje. Gjetja e librit. Gjetje e kthesave në errësirë.
2. Zgjidhje e problemës, e ushtrimit; e zbulimitmënyrës a mjetit për të bërë diçka etj. Gjetja e numritpanjohur. Gjetja e skemës. Gjetja e ilaçit të duhur. Gjetja e një dorëshkrimimoçëm.
3. Arritje e diçkajeduhet a duket më i përshtatshëm dhe i shfrytëzueshëm. Gjetja e punës. Gjetja e duhur e ngjyrës. Gjetje e kohësduhur. Gjetja e burimeve të të ardhurave.
4. fig. Zgjidhje e goditur në një vepër ose shkrim; diçka e kapur bukur ose mirë. Gjetje artistike.
5. Ndeshje a hasje me diçka a dikëkërkoj e që merrem vesh. Gjetje e një gjuhepërbashkët. Gjetja e një profesionisti.
6. kryes. sh. Zbulim i diçkaje; shpikje. Gjetje arkeologjike. Gjetjet e metodave dhe e teknikave moderne për analizën e virusit. Veç fakte e gjetje për atë qytetërim.
Sin.: nxjerrje, ndeshje, hasje, pikasje, sajim, zënie, kapje.

HASJE

HÁSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Takim i rastit a ndeshje e rastësishme ose e papritur. Hasjarrugë.
2. vjet. Takim. Kishte hasje me njërin.
3. krahin. Grindje, zënie. Ka pasur shumë hasje me të.
Sin.: ndeshje, takim, pengesë, vështirësi, grindje, zënie.

HASUR

HASUR,~IT (të) as. Hasje.

PJEKJE

PJÉKJ/E,~AII f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Veprimi kur takoj dikë a diçka ose kur takohem a piqem me dikë.
2. Takim, pikëpjekje. Kishte një pjekje me dikë.
Sin.: takim, pikëpjekje, trokitje, ndeshje, hasje, çikje, përputhje, ndeshë.

ZËNIE

ZËNI/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur zë diçka; kapje, prekje, rrokje a shtrëngim. Zënia për krahu me njëri-tjetrin. Zënia për qafe. Zënia për mënge (për jake). Zënia e kokës me dorë.
2. Kapje e papritur e dikujt a e diçkaje me diçka tjetër, duke e shtrënguar fort. Zënia e dorës. Zënia e trupit me tra (e gishtit me derë, e këmbës me rrotë, e krahut me makinë).
3. Shtëniedorë, kapja gjallë e një njeriu, e një kafshe etj., duke e ndjekur atë a duke e përgjuar. Zënia gjallë. Zënia rob. Zënia e një hajduti. Zënia e peshkut.
4. Mbërthim, qepje a ngjitje e diçkaje që të mbahet mirë e të mos bjerë; kapja a lidhja e flokëve apo e diçkaje tjetër. Zënia e derës me shul. Zënia me gjilpërë e me penj e venditgrisur. Zënia e flokëve me llastik.
5. Prekja e diçkaje; takimidiçka a diku; çikje, ndeshje, takim, hasje. Zënia e gozhdësbeton. Zënia e spirancës në fundin e detit. Zënia e sharrësgozhdë.
6. Zbulimi i dikujtështë duke kryer një veprimdënueshëm; kapja e dikujt në një gjendjecaktuar (në befasi a i papërgatitur). Zënia në faj (në gabim). E shmangëm zënien në befasi. Më e keqe ishte zëniagjumë. Zëniapapërgatitur.
7. Gjetja e dikujt a diçkajepapërgatitur ose në një gjendjevështirë. Zënia ngushtë. Zëniagjumë. Shmang zënien nga ngricaluleve. I bën ballë zënies së stuhisë në det.
8. Pasoja e diçkaje, vuajtje e një pasoje nga veprimi i dikujt a i diçkaje. Zënia nga qymyri (nga gazi). Zënia nga korenti vjen nga pakujdesia. Zënia e makinës. Zënia e lemzës. Zënia e kokës.
9. Arritja në një vendcaktuar, marrja me përpjekje e diçkaje; zaptim i diçkaje. Zënia e majësmalit. Zënia e qoshes. Zënia e vendit. Zënia e pozicionitcaktuar. Zënia e venditpredikuesit. Zënia e tokës. Zënia e territoreve. Zënia e zonave publike pa leje.
10. Marrja e diçkaje për të kryer një punë, marrja me qira; pajtimi ose rezervimi me kohë, më parë se të tjerët. Zënia e hotelit. Zënia e taksisë. Zënia e vendeveteatër.
11. Mbyllja për kalim, pengim i lëvizjes nëpër diçka; mbushja e një hapësirë a e diçkaje tjetër, që të mos jetë e lirë, të mos punojë etj.; pengim i shikimit, i dritës etj., duke mos e lënë që të duket. Zënia e vrimavemurit. Zënia e pikave. Zënia e rrugës (e shtegut). Zënia e kuotave. Zënia e plagës me duhan. Zënia e veshëve (e syve, e gojës). Zënia e frymës. Zënia e diellit nga retë. Zënia e dritës.
12. fig. Kalimi i kohëslirë me një veprimtari a diçka tjetër. Zënia e pasdites me lojëra. Zënia e ditës me punëtjera. Refuzojnë zënien e ditës me punë.
13. Fillimi, nisja e diçkaje. Zënia e shiut (e borës, e breshërit). Zënia e vapës (e të ftohtit etj.).
14. Mbrehjaparmendë e qeve; vënia e samarit a e shalës për herëparëkalit, mushkës etj. Zënia e qeveparmendë.
15. Krijimi i marrëdhënievemira dhe afrimi me dikë. Zënia e një shoku (e një miku). Zënia e një shoqëriemirë.
16. Vlerësimi, numërimi, llogaritja, marrja për bazë... fjalosje, përfolje. Zëniegojë. Zëniefjalë. Episodi i ka gjithë elementët e zënies në gojëbukës mysafires së shquar.
17. Mbirje (për farën, për rrënjën a për fidanin e mbjellë). Zënia e lules (e drurit, e fidanit, e pemës). Zënia e kokrrave. Zënia e rrënjëve. Përqindja e zënies së fidanëve.
18. Përgatitja e diçkaje duke i hedhur maja, farë etj. Zënia e brumit (e bukës, e petullave). Zënia e djathit (e kosit).
19. Gjendje kur zihen dy vetë; fjalët e veprimetbëhen kur zihen, grindje, zënkë. Zëniet e fëmijëve. Zënie me britma e rrëmujë. Vrasje zënie e sipër.
Sin.: kapje, rrokje, shtrëngim, përqafim, ngecje, mbërthim, qepje, ngjitje, prekje, hasje, zbulim, gjetje, marrje, arritje, zaptim, pushtim, rezervim, pajtim, mbyllje, pengim, mbushje, plotësim, fillim, nisje, mbrehje, vlerësim, fjalosje, përfolje, mbirje, gatim, gatitje, zënkë, grindje, sherr, shamatë, kacafytje, kërleshje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.