Fjalori

Rezultate në përkufizime për “harraq”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HABITAN

HABITÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Ai që habitet shumë nga diçka; njeri i hutuar.
Sin.: hutaq, harraq, shushavel, guhak, matuf, i shastisur, mendjehumbur.

HARRAQ
HARRAQ

HARRÁQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Ai që harron shumë; harrestar. Harraq i madh.

HARRESTAR
HARRIMTAR
HARROJC
HARROJC

HARRÓJC,~I m. sh. ~A, ~AT Ai që harron shumë; harraq.

HUTAQ

HUTÁQ,~E mb., keq. 1.hutohet shpesh; hut. Nxënës hutaq.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.
Sin.: hutaq, harraq, i hutuar.

TORLLOHUP

TORLLOHÚP,~E mb., bised. 1.është mendjetrashë, torollak.
2.është hutaq, harraq.
3. si em. m. e f., bised. Sipas kuptimevembiemrit.

TRULË
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.