Fjalori

Rezultate në përkufizime për “harkavile”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARQI

ARQÍ,~A f. sh. ~, ~TË Mjet që ka një shufër të gjatë, që përkulet si hark dhe që në krye ka një lak (shkrehës) për të zënë zogj të egër; harkavile. Gjuan me arqi. Laku i arqisë. E zuri me arqi.

HARK

HAR/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET 1. hist. Armë e bërë me një shufër druri a metali të përkulur dhe me një fill të fortë të lidhur në të dy anët, që shërben për të hedhur shigjetën. Hark me (pa) çark. Ngreh (shkreh) harkun. Qëlloi me hark.
2. Harkavile; hark me lak. E zuri me hark.
3. gjeom. Pjesë e rrethit ose e çdo vije tjetër të lakuar, që pritet nga dy rreze. Harku i rrethit. Gjatësia e harkut.
4. Pjesë e diçkaje që është e përkulur si rreth ose në trajtën e një vije të lakuar; gjysmërreth. Harku i rrotës. Harku i kularit. Harku i sharrës. Harku i djepit. Harku i ylberit.
5. arkit. Pjesë e sipërme e një dritareje, dere etj., në trajtë gjysmërrethi; pjesë e një ndërtimi, e përkulur dhe e mbështetur mbi shtylla, mbi këmbët e urës etj., e cila shërben edhe për zbukurim; qemer. Harku i sipërm. Harqet e urës. Urë me harqe. Hark betoni. Hark mbështetës. Hark gotik i mprehtë hark me kulm të ngushtë, me dy qendra me rreze të barabartë. Hark i murosur hark pa kalim nëpër të. Hark me tri qendra hark i rrumbullakët, i punuar me rrathë. Hark shkarkimi hark për shpërndarjen e ngarkesës. Hark vezak hark me qiellzë vezake. Hark romak hark i rrumbullakët, me qiellzë gjysmërrethore.
6. muz. Shkop druri, me qime kali ose me fije sintetike të tërhequra fort nga njëri skaj në tjetrin, që përdoret për t’u rënë veglave me tela; vegël me tela, së cilës i bien me një mjet të tillë. Harku i violinës (i violonçelit, i lahutës) Orkestra e harqeve. Melodi harqesh. Pjesë (koncert) me harqe (muz.).
7. fig. Shtrirje; cak. Në një hark kohor.
8. tek. Vegël e thjeshtë për të rrahur e për të lënurur leshin. Hark për të lënurur leshin vegël e thjeshtë për të rrahur e për të lënurur leshin.
9. spec. Pjesë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta për lloje të ndryshme harqesh në fusha të ndryshme. Hark elektrik (fiz.) dy shufra karboni të lidhura me burimin e rrymës elektrike, që lëshojnë shkëndija me dritë verbuese kur afrohen. Hark gotik i mprehtë (ark.) hark me kënd të ngushtë, në trajtë të majës së heshtës. Hark i brendshëm (ark.) hark me hapje për derë, me madhësi të ndryshme nga harku i jashtëm. Hark i jashtëm (ark.) hark në faqen e jashtme të ndërtesës, zakonisht më i madh se harku përkatës i brendshëm. Hark i murosur (ark.) hark pa kalim nëpër të. Hark i përmbysur (ark.) hark i lugët nën tubacionet e ujërave të zeza etj. Hark i sheshtë (ark.) muratorë mbi të dyja anët e një hapësire. Hark i ulët (ark.) hark me qiellzë horizontale, me segmente që zgjerohen nga bazat lart. Hark mbështetës (ark.) muraturë e harkuar që shpërndan ngarkesën e ngritur mbi të. Hark me tri qendra (ark.) hark i rrumbullakët, i punuar me rrathë që kanë tre qendra. Hark rrethi (gjeom.) pjesë e rrethit të ndarë nga dy rreze. Hark rrethor (ark.) qemer mbi mure rrethorë. Hark saldimi (tek.) hark elektrik i krijuar në pikat e shënuara për prerje kur rryma elektrike kalon nga elektrodat nëpër gaz. Hark shkarkimi (ark.) hark për shpërndarjen e ngarkesës së shtyllave etj. Hark vezak (ark.) hark me qiellzë vezake.
10. si mb. I përkulur, i lakuar. I ka vetullat hark.
11. si ndajf. Rrotull, rreth, qark. U mblodhën (u vunë) hark.
✱Sin.: gjysmërreth, qemer, urë, lak, harkim, lakore, lakesë, rreth, rrotull, qark, harkavile.

HARKAVILE

HARKAVÍL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Hark që shërben si lak a si mjet për të zënë zogj e shpendë të egër; shkrehës, lak. Laku i harkaviles. Harkavile për zogj (për rosa). I zuri me harkavile.
✱Sin.: shkrehës, hark, lak.

SHKREHËS

SHKRÉHËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. elektr. Mekanizëm që përdoret për shkyçjejen e rrymës. Shkrehës i menjëhershëm (i ngadalësuar).

2. usht. Vegël që godet përdoret për plasjen e granatës a të minës. Shkrehësi i minës (i granatës). Vë (heq) shkrehësin.

3. tek. Mjet që shkreh një mekanizëm për të vënë në lëvizje diçka. Shkrehësi i kamerës. Shkrehësi i aparatit fotografik. Shkrehës i ndërthurur me radio.

4. Mjet për të zënë shpendë të egër, që bëhet me një thupër të njomë të ngulur në tokë e me një lak; batinë. Shkrehësi i rosave. E zura me shkrehës.

✱Sin.: batinë, harkavile, hark, shkrepë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë