Fjalori

Rezultate në përkufizime për “hareshëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUHISHËM

BUHÍSH/ËM (i), ~ME (e) mb., edhe fig. 1. I begatshëm, i pasur. Vit i mbarë e i buhishëm. Ditë të buhishme. Ujërat e buhishëm zbresin nga malet.
2. Që është plot gëzim e hare, i gëzuar. Ditë të buhishme. Rini e buhishme.
✱Sin.: i begatshëm, i begatë, begator, i frytshëm, pjellor, i mbarë, i bereqetshëm, i bekuar, i uruar, i hareshëm, i gëzuar, hareplotë, ngazëllues.

CULLUFE

CULLÚF/E,~JA f., kryes. sh. ~E, ~ET 1. Tufë flokësh që varen tëmthave ose mbi ballë. Me cullufe të gjata. Mbaj cullufe. Lëshoj cullufet. Pres cullufet.
2. Flokët. I tundi hareshëm cullufet e çelëta. Cullufet e bardha të kokës. Plaku shkuli mustaqet, plaka cullufet.

GAZMENDSHËM

GAZMÉNDSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që të mbush me gëzim e hare, shumë i gëzueshëm, i hareshëm; që kalohet plot gëzime. Jetë e gazmendshme. Ditë e gazmendshme.
2. Që shpreh gëzim e hare; i gëzueshëm. Sy të gazmendshëm. Qeshje të gazmendshme.
✱Sin.: i gëzueshëm, i hareshëm.

GAZMENDSHËM

GAZMÉNDSHËM ndajf. Me shumë gëzim; hareshëm. Këndonte gazmendshëm.
✱Sin.: hareshëm, i gëzuar.

GËZUAR

GËZÚAR (i, e) mb. 1. Që ndien a ka gëzim, që është gjithë gaz. Djalë i gëzuar. Njerëz të gëzuar.
2. Që shpreh gëzim e hare; i gëzueshëm, i qeshur. Fytyrë e gëzuar. Sy të gëzuar.
3. Që kalohet a është kaluar me gëzime, i gëzueshëm. Jetë e gëzuar. Ditë të gëzuara.
4. Që të ngjall gëzim, që të gëzon, që të mbush me gaz e hare, i gëzueshëm, gazmor. Lajm i gëzuar. Ngjarje e gëzuar.
✱Sin.: i gëzueshëm, i hareshëm, gazmor, i gazmendshëm, fytyrëçelur, fytyrëqeshur, gazplotë, gëzimplotë, i ngazëllyer, i ngazëlluar, i kënaqur, i çelur, i buhishëm, i shkrifëruar, i trëndafiltë, i pabrengë, i pahall, i padert, hareplotë, nurbardhë, xhenet, i qeshur.
♦ Me *zemër të gëzuar.

GËZUESHËM

GËZÚESHËM ndajf. Me gëzim, gjithë gaz; hareshëm. Ecte gëzueshëm. Këndonte gëzueshëm. Flet gëzueshëm.

HADHJAR

HADHJÁR,~EI mb., arb. Që ndien gëzim, që është gjithë gaz; i gëzuar, i gëzueshëm, i lumtur.
✱Sin.: i gëzuar, i gëzueshëm, i qeshur, gazmor, i ngazëlluar, i hareshëm.

HAREMË

HARÉMË (i, e) mb. I hareshëm, i gëzueshëm e gazmor.

HAREPLOTË

HAREPLÓTË mb., poet. I hareshëm, plot hare. Këngë hareplotë. Vështrim hareplotë.
✱Sin.: i hareshëm, ngazëllues, i gëzuar.

HAREPSUR

HARÉPSUR (i, e) mb. I hareshëm.

HAREPSUR

HARÉPSUR ndajf., arb. Me gëzim; hareshëm.

HARESHËM

HARÉSHËM ndajf. Gëzueshëm, me gëzim, me hare. Fliste hareshëm. Tingëllon hareshëm. E kaluan kohën hareshëm.
✱Sin.: gëzueshëm, ngazëllueshëm, gazmendshëm, harepsur.

HARESHËM

HARÉSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që është shumë i gëzuar. Djalë i hareshëm. Vajzë e hareshme.
2. Që shpreh gëzim të madh; që të ngjall hare. Zë i hareshëm. Buzëqeshje e hareshme. Jetë e hareshme. Festë e hareshme. Pamje e hareshme. Ditë e hareshme.
✱Sin.: hareplotë, ngazëllues, gazmendshëm, i gëzuar, i gëzueshëm.

LOZONJAR

LOZONJÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që është i dhënë pas lojës, ai që lëviz shumë.
2. Ai që është shakaxhi, i hareshëm e plot gjallëri.

NGAZËLLUES

NGAZËLLÚES,~E mb. 1. Që shpreh ngazëllim, që shfaq një gëzim të madh e të papërmbajtur; i hareshëm. Brohoritje (thirrje) ngazëlluese. Fjalë (vështrime, shikime) ngazëlluese. Atmosferë ngazëlluese. Solidaritet ngazëllues.
2. Që të ngjall një gëzim të madh. Lajme ngazëlluese. Tingujt ngazëllues të muzikës.
✱Sin.: i hareshëm, i gëzueshëm, ngazëllimtar.

NGAZËLLUESHËM

NGAZËLLÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që të sjell ngazëllim; i ngazëlluar, i hareshëm. Tinguj të ngazëllueshëm. Moment i ngazëllueshëm.

PAMJEÇELUR

PAMJEÇÉLUR mb., poet. Që ka pamje të gëzuar, që është gjithnjë fytyrëqeshur. Vajzë pamjeçelur.
✱Sin.: fytyrëqeshur, fytyrëçelur, i hareshëm, nurbardhë.

PARRUDHOSUR

PARRUDHÓSUR (i, e) mb. 1. Që nuk ka rrudha në fytyrë; i parrudhur; kund. i rrudhosur. Me ballë të parrudhosur.
2. Që nuk është i rrudhosur; që nuk është rrudhosur; i pazhubrosur; kund. i rrudhosur. Kostum i parrudhosur. Rroba të parrudhosura.
3. fig. I drejtë, i saktë, i rregullt. Dinjitet i parrudhosur shoqëror. Ta mbash zemrën të parrudhosur, të jesh shpresëdhënës, i sjellshëm, i hareshëm, i respektshëm: kështu mund të triumfohet mbi pleqërinë.
✱ Sin.: i parrudhur, i pazhubrosur, i drejtë, i saktë, i rregullt.

SHENDUR

SHÉNDUR (i, e) mb. Që është i ngazëllyer, shumë i lumtur; që është shendur. Duket se ndihej i shendur. Fytyrë e shendur. Lajm i shendur. Erdhi dita e shendur.
✱Sin.: i ngazëllyer, i gëzuar, i gazmendshëm, i galdueshëm, i hareshëm, gazplotë, nurbardhë, i shendshëm.

STAJE-STAJE

STÁJE-STÁJE ndajf. Grupe-grupe. Të rinjtë ishin ndarë staje-staje e po luanin hareshëm. Dhentë ishin ndarë staje-staje nëpër luginë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë