Fjalori

Rezultate në përkufizime për “harbut”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HARBUT

HARBÚT,~E mb., bised. 1. hist. Që i përkiste vegjëlisë, shtresës a njerëzve të thjeshtë të popullit (në Perandorinë Osmane). Turmë harbute.
2. përb. Që ka sjellje të keqe; i pagdhendur e gojështhurur; i vrazhdë. Njeri harbut. Sjellje harbute. Shprehje harbute.
✱Sin.: i vrazhdë, i ashpë, i rëndë, gojështhurur, i pagdhendur, i paedukatë.

HARBUTSHËM

HARBÚTSHËM (i), ~ME (e) mb. Që është harbut a ka sjellje harbuti.

HARBUTËRI

HARBUTËRÍ,~A f. bised., keq. 1. përmb., vjet. Tërësia e harbutëve.
2. përb. Të qenit harbut; qëndrim i vrazhdë; sjellje e keqe prej harbuti.
✱Sin.: vrazhdësi, ashpërsi, harbutësi, harbutllëk.

HARBUTËRISHT

HARBUTËRÍSHT ndajf., bised., keq. Në mënyrë të pasjellshme, të pagdhendur, të vrazhdë dhe pa edukatë; si harbut, harbutçe; me harbutëri, vrazhdë. Sillej harbutërisht. Foli (u përgjigj) harbutërisht.
✱Sin.: harbutçe, ashpër, vrazhdë.

HARBUTËSI

HARBUTËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË Të qenët harbut, harbutëri. Iu përgjigj me harbutësi.

PAEDUKUAR

PAEDUKÚAR (i, e) mb. 1. Që nuk ka marrë edukatë të mirë, që nuk është edukuar drejt; kund. i edukuar. Fëmijë i paedukuar.
2. I paedukatë. U tregua i paedukuar.
✱Sin.: i paedukatë, i pasjellshëm, i panjerëzishëm, i paqytetëruar, i pagdhendur, gojëlëshuar, gojështhurur, gjuhëlëshuar, gjuhështhurur, harbut.

PAGDHENDUR

PAGDHÉNDUR (i, e) mb. 1. Që nuk është gdhendur (për t’u bërë i rrafshët a i lëmuar), i palatuar; kund. i gdhendur. Trung (shkop) i pagdhendur.
2. fig. Që i mungon arsimi, kultura dhe edukata e mirë, i paditur; që ka sjellje të vrazhdë e të pahijshme; i trashë. Njeri i pagdhendur. Mbeti i pagdhendur.
✱Sin.: i palatuar, i trashë, trashaman, i paedukuar, i metë, i paqytetëruar, i breshtë, gjuhëtrashë, avdall, harbut, gaberr, malok, anadollak, malatak, kaba, bagëti.
♦ *Kërcu i pagdhendur përçm. *Tra i pagdhendur përb.

TRUPAGDHENDUR

TRUPAGDHÉNDUR mb. pandr., përb. Që është pa edukatë, që është i trashë (gdhe, i pamësuar, i paedukuar, harbut). Djalë (vajzë, njerëz) trupagdhendur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë