Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gurron”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BURON

BUR/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III 1. Del vetë nga thellësia në sipërfaqe të tokës (për ujin, për naftën etj.). Buron ujë (naftë, gaz). Ku buron, rrjedh. (fj. u.).
2. Zë fill, del, e ka burimin, merr ujët (për lumin, përruan etj.). Buna buron nga Liqeni i Shkodrës.
3. Del me vrull e me shumicë (uji, gjaku etj.). I buron gjaku. I buron qumështi.
4. edhe kal. E lëshon ujin, rrjedh pak, kullon, qan (për enën, për muret etj.). Buron shtamba. Buron voza. Buron muri.
5. fig. E ka pikënisjen, e ka bazën, zë fill, vjen; e ka prejardhjen. Shqipja buron nga ilirishtja.
6. fig. E ka burimin, del; shkaktohet, vjen si pasojë e diçkaje. I buron nga shpirti. Nga zemra e bardhë buron mirësia. (fj. u.).
✱Sin.: del, gurron, vrujon, shpërthen, gufon, bumbon, rrjedh, kullon, ujëson, loton, qan, lëshon, dikon, pikon, nis, fillon, vjen, shkaktohet.

GURRON

GURR/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal. 1. Del me shumicë nga mali a nga shkëmbi, buron (për një lumë a përrua, për një krua etj.). Gurron nga shkëmbi (në rrëzë të malit). Gurron i kulluar.
2. Rrjedh me shumicë e pa ndërprerje (për shiun, gjakun, lotët etj.), rrjedh rrëke. Shiu nisi të gurronte. I gurroi gjaku. I gurruan lotët.
3. fig. E ka zanafillën ose burimin diku, buron.
✱Sin.: buron. del, rrjedh.

VIRON

VIR/ÓN vep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III Buron, rrjedh, gurron, del ujë pak nga pak. Aty viron një curril ujë.

VRUJON

VRUJ/ÓN jovep., ~ÓI, ~ÚAR jokal., vet. v. III. Buron duke dalë vetë nga toka në sipërfaqe uji. Vrujon uji.
2. fig., jokal. Rjedh, vjen si pasojë e diçkaje. Vrujon kënga. Vrujojnë frymëzimet. Vrujon gëzimi dhe hareja.
✱Sin.: buron, rrjedh, gurron.

VRUJË

VRÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Burim i vogël uji; krua. Rrëzë malit buronte një vrujë e vogël. Gurgullon vruja. Gurron një vrujë e vogël.
2. Burim i turrshëm (i ujit); burim ku uji del me turr. Vruja e lumit. Vruja e përroit ishte e turrshme.
✱Sin.: burim, gurrë, gurrëz, buronjë, buromë, ujëmore, vendburim.

VRUSHKULLOJ

VRUSHKULL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Fshikulloj, qëlloj dikë a diçka me vrushkull. Vrushkulloj kalin. E vrushkulloi me thupër. E vrushkulloi rëndë.
2. jokal., vet. v. III Rrjedh, del si curril a si rrëke, çurg. Vrushkullon gjak. I vrushkulloi plaga. Vrushkulloi uji i shiut në gjitha anët. Vrushkulluan borë e shi bashkë. Kroi i fshatit kishte pak ujë, vrushkullonte duke cirkatë.
3. fig., kal. Qortoj ashpër dikë duke i dhënë një goditje të fortë për të metat a gabimet e tij. Vrushkulloi të metat (gabimet). E vrushkulloi mirë kësaj radhe.
✱Sin.: fshikulloj, frushkulloj, fshik, vishkulloj, rrjedh, gurron, shpërthen, vërshon.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë