Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gurishtë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BOKË

BÓK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i ngritur, breg i vogël; kodër e vogël, bregore. Bokë mali. Nëpër boka e nëpër male. - Shikoje vashën në bokë.
2. Vend i zhveshur e i thatë, zakonishtfaqe mali a kodre; tokë gurishtë; bokërimë, bokërishtë. Boka që s’vlejnë as për kullota. Gjarpri i bokës (zool.). E bëj bokë (dikë) nuk e përfill fare, e zhvlerësoj. Korrbokë (dikush) flet kot.
3. fig., keq. Njeri i ngathët e mendjelehtë, arrë fyçkë, bujashkë mbi ujë.

BOKËRIMTË

BOKËRÍMTË (i, e) mb. Që nuk ka bimësi, që është i zhveshur, i rrjepur (për një kodër, për një copë toke etj.); që është plot bokërima. Shpat mali i bokërimtë. Tokë e bokërimtë.
Sin.: i zhveshur, gurishtor, gurishtë, gurinë, gurajë, gërdhatë.

BOKËRIMË

BOKËRÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i zhveshur e i thatë (zakonisht kodër, bregore ose shpat mali); tokë gurishtë që nuk prodhon; bokë, bokërishtë, skërkë. Bokërimat e Vunoit. Bokërimë e zezë (e bardhë). Buzë bokërimës. Dhe bokërimash. Kalëron fushave e bokërimave. Nga të dyja anët e rrugës bokërimat dukeshinftohta akull. Trandafil në bokërimë, / Merr furkën e dilrrimë. (folk.).
2. Shkëmb i nënujshëm, gumë.
Sin.: bokë, bokëri, bokërishtë, bërlinë, karkërimë, gurishtë, skërkë, shogëlinë, tokëllinë, shalësinë, tumbë, gumë, sharrë, kërnalle, xibërrakë.

CEHINË

CEHÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend a tokë me shumë gurë, gurishtë. Kjo arë po del cehinë.

DRAGË

DRÁG/Ë,~AIII f. 1. Gurishtë shkëmbore, gërdhatë.
2. Shtrati i lumitthatë.

DËRRMË

DËRRM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Faqe mali shumë e pjerrët me gurë e me pak drurë, gurishtë; rrokullimë, shkarëzimë, greminë.
Sin.: gurishtë, rrokullimë, shkarrëzimë, greminë, rrëpirë, humnerë.
I jap dërrmën përb. 1. (dikujt). E përzë, e shporr. 2. (dikujt a diçkaje). E dërrmoj, e shkatërroj krejt.

GOMUR

GOMÚR,~I m. sh. ~E, ~ET Vend gurishtor, gurishtë, pirg rrënojash, breg.

GOMURAJË

GOMURÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend me shumë gurëfaqen e një mali, gurishtë në një rripë. Rrëshqiti në një gomurajë.

GORGOLINË

GORGOLÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Gërgalle, bokërimë, tokë gurishte e varfër.
Sin.: gurishtë, bokërimë.

GRELË

GRÉL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Gurishtë, gurore. Grelë gurësh.

GRILL

GRILL,~II m. 1. Gur i butë e petë-petë, që thërrmohet lehtë; grillishtë.
2. si mb. Grillor.
Sin.: gurishtë, grillishtë, grillor.

GRILLISHTË

GRILLÍSHT/Ë,~A f. Tokë a vend me grill; tokë joprodhuese, që nuk mban vlagë, tokë grillore; gurishtë.

GURAJË

GURÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend me gurë; gurishtë.

GURINË

GURÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend a tokë me gurë, gurishtë.
Sin.: gurishtë, gur.

GURNAJË

GURNÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Gurishtë e madhe.
Sin.: gurishtë, gurinë, gurajë.

GËRDHATË

GËRDHÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend me shkëmbinjthepisur, vend i zhveshur, gurishtë.
Sin.: rrëpirë, gurishtë.

GËRGALLE

GËRGÁLL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Tokë gurishtë dhe e varfër, bokërimë, gërdhatë.
2. fig., mospërf. Grua a vajzë thatime dhe e dobët.
Sin.: gurishtë, bokërimë, gërdhatë.

GËRGALLINË

GËRGALLÍN/Ë,~A f. sh. ~A,~AT Copë toke, arë ngastër e varfër e me gurë; gurishtë.
Sin.: gurishtë, bokërimë, gërdhatë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.