Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GULÇ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Të zënët e frymës herë pas here nga çrregullime të zemrës ose nga ndonjë sëmundje tjetër, nga emocionet etj.; sëmundja që sjell çrregullime të frymëmarrjes, shpirrë; gulçimë. Gulçe frike (ngazëllimi). E zuri (e mundoi) gulçi.
2. Rrymë e vrullshme ajri; tufë rrezesh. Gulç ere (drite).
3. fig. Hall i madh; fatkeqësi; hidhërim, pikëllim.
4. fig. Dëshirë e madhe, lakmi.
✱Sin.: shpirrë, astmë, gulçim, rrymë, tufë, pikëllim, fatkeqësi, hidhërim, lakmi.
►GULÇ/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. Hidhërohem, shqetësohem.
2. Thartohem në grykë, më vjen gulçi; më pështiroset, më neveritet.
✱Sin.: hidhërohem, shqetësohem, neveritet, pështiroset.
VRER,~I m. 1. Lëng me ngjyrë të verdhë në të gjelbër, shumë i hidhur, që del nga mëlçia e zezë, mblidhet në tëmth e kullon në zorrë dhe ndihmon për të tretur ushqimet; sëmundje që shfaqet me të vjella të shpeshta. Të vjella me vrer. I plasi vreri. Vdiq nga vreri.
2. Helm. Vreri i gjarprit.
3. Lëng i hidhur që kanë disa bimë. Vreri i duhanit. Vreri i shtarave.
4. fig. Hidhërim i madh, pikëllim; helm; urrejtje e madhe, inat. Vrer i madh. Lot vreri. E mban vrerin përbrenda.
✱Sin.: gulçi, gulfë, helm, farmak, zeher, hidhërim, pikëllim, dëshpërim.
♦ M’u bë zemra (shpirti) vrer u hidhërova shumë, u pikëllova, u helmova, u vrerosa; u bëra vrer; m’u bë zemra (shpirti) helm. U bëra (jam) *pikë e vrer. U bëra vrer. 1. U hidhërova shumë, u pikëllova; u helmova, u vrerosa; u mërzita a u dëshpërova shumë; m’u bë zemra (shpirti) vrer. 2. U inatosa shumë, u mbusha me urrejtje, s’përmbahem nga zemërimi. Më bëri vrer (dikush a diçka) më hidhëroi shumë, më pikëlloi; më helmoi, më vrerosi; më mërziti a më dëshpëroi shumë; ma helmoi zemrën. Më pikon zemra vrer kam një dhembje shpirtërore të madhe; brehem nga dëshpërimi, nga zemërimi etj.; jam shumë i brengosur; më pikon në zemër (në shpirt) (për dikë a për diçka). Vjell (nxjerr, hedh) vrer (kundër dikujt) flet shumë keq kundër dikujt, e shan me fjalë të ndyta e shpif kundër tij, shfryn me shpirtligësi, s’lë gjë pa thënë nga urrejtja për të; vjell helm; nxjerr lerë nga goja.
►ZANK/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Më zë gulçi.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë