Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BLÚAR (i, e) mb. 1. Që është bërë miell a pluhur, i thërrmuar imët; i copëtuar, i grimcuar. Grurë (misër, bereqet, piper) i bluar. Kafe e bluar. Urov i bluar. Mish (peshk) i bluar. Sheqer (oriz) i bluar. I bluar trashë (ashpër, hollë, imët). Gjysmë i bluar. I bluar si pluhur.
2. I përtypur me dhëmbë; i tretur në stomak, i përtretur. Ushqim i bluar.
3. Që është bërë si miell nga mola, nga tenja etj., i brejtur. Qilim i bluar. Rrobë e bluar.
4. fig. I përvetësuar mirë, i përtypur siç duhet. Mësim (ushtrim) i bluar.
5. fig. I menduar mirë, i rrahur me hollësi në mendje, i stërmenduar, i përsiatur, i shoshitur, i bërë me mend në kokë. Një propozim i bluar mirë.
6. fig. I munduar shumë, i vuajtur (nga ndonjë sëmundje etj.). I kishte gishtërinjtë si të bluar. I bluar nga sëmundja.
✱Sin.: i thërrmuar, i copëtuar, i grimcuar, i grirë, i imshtuar, i shkërmoqur, i bërlutur, i bërsirë, i breshnisur, i ronitur, i brishtuar.
BRÉJTUR (i, e) mb. 1. Që është ngrënë në një vend, që është grirë vende-vende; që është dëmtuar nga brejtja; i gërryer nga faktorë atmosferikë. Jakë e brejtur. Dhëmb i brejtur. Shkëmb i brejtur. Dru i brejtur. Litar i brejtur. I brejtur nga krimbat (nga tenja, nga ndryshku, nga mola, nga insektet). Me gjunjë e bërryla të brejtur.
2. fig. I munduar nga një hall, nga një brengë etj.; që ka rënë në gjendje të keqe. Me zemër të brejtur. I brejtur nga mëkati
✱Sin.: i ngrënë, i skërmitur, i grirë, i gërmitur, i ronitur, i gërryer, i grimcuar.
BËRLÚTUR (i, e) mb. I copëzuar, i grimcuar, i thërrmuar; i shkatërruar.
COPËTÚAR (i, e) mb. 1. Që është i ndarë në copa, që është bërë copa-copa; i grisur copë.
2. Që është ndarë në shumë pjesë të vogla, që përbëhet nga copa të vogla të shkëputura; i copëzuar. Ekonomi e copëtuar. Prona e copëtuar individuale. Bujqësi e copëtuar. Forca të copëtuara.
3. Që është vrarë keq a është plagosur, duke u përplasur diku etj.; i shembur.
✱Sin.: i copëzuar, i copëluar, i ndarë, i thërrmuar, i bluar, i brishtuar, i grimcuar, i përsheshur, i kurmuar, i lakanisur, i lakëruar, i shkrehur, i prishur, i shprishur, i shpartalluar, i thyer, i shqyer, i grisur, i shkalafitur, i shkafanjitur, i shkalaveshur, i shkapërderdhur, i dërrmuar, i rraskapitur, i këputur, i capërluar.
♦ Me *zemër të copëtuar.
DËRRMÁK,~E mb. 1. Që dërrmohet a që thërrmohet shpejt. Bukë dërrmake. Djathë dërrmak. Gur dërrmak.
2. I shkoqur, i copëzuar imët. Dhe dërrmak.
3. fig. Që është shumë i vogël e i mbledhur si topth, i vogël sa një thërrime (sidomos për fëmijët). Ka mbetur dërrmak.
✱Sin.: i thërrmuar, i dërrmuar, i shkoqur, i copëzuar, i grimcuar, i vogël.
PLUHURIZÚAR (i, e) mb. Që është pluhurizuar.
✱Sin.: i thërrmuar, i bluar, i grimcuar.
PSHESHÁTUR (i, e) mb. 1. I përsheshur, i grimcuar, i dërrmuar.
2. fig. I shkatërruar, i dërrmuar.
SHKËRMÓQUR (i, e) mb. 1. Që është shkërmoqur, që është bërë grimca-grimca; i thërrmuar, i grimcuar. Bunkerë të shkërmoqur. Baltë e shkërmoqur. Shkëmbinj të shkërmoqur. Pleh i shkërmoqur. Duhan i shkërmoqur duhan jo i grirë, po i dërrmuar me duar.
2. fig. Që është ndarë në pjesë; që është prishur. Identitet i shkërmoqur. Shtet i shkërmoqur.
✱Sin.: i thërrmuar, i grimcuar, i shkoqur, i përpushur, i brydhët, i shkrifëruar.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë