Fjalori

Rezultate në përkufizime për “grabujë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DHËMBORE

DHËMBÓR/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET Grabujë, dhëmbës. Bishti i dhëmbores ishte çarë. Mblodhi barin me dhëmbore.

DHËMBËGRABUJË

DHËMBËGRABÚJË mb. Që i ka dhëmbët e mëdhenj e të kthyer si grabujë. Nuk i mbyllej goja gruas dhëmbëgrabujë.
✱Sin.: dhëmbëmadh, dhëmban, dhëmbëçapraz, dhëmbëçatall, dhëmbëgërhanë.

DHËMBËS

DHËMBËS,~I m. sh. ~ , ~ IT 1. Krehër për të mbledhur barin, kashtën etj. Mbledh me dhëmbës. Druri i dhëmbësit ishte çarë.
2. Çekiç me dy dhëmbë për të gdhendur gurët. Po punonte me dhëmbësin në dorë.
✱Sin.: grabujë, krehër, rashqel, çekiç.

DHËMBËZI

DHËMBË/ZÍ,~ZÉZË mb. 1. Që i ka dhëmbët si të zinj, që i nxijnë dhëmbët; kund. dhëmbëbardhë. Burri dhëmbëzi shfryu nga inati. Grabujë dhëmbëzezë.
2. si em. Ai që i ka dhëmbët si të zinj. Dhëmbëziut jepi një gotë e mjafton.
✱Sin.: dhëmbënxirë, dhëmbëpalarë, dhëmbëbrejtur, dhëmbëprishur.

GRABUJIT

GRABUJÍT vep., ~A, ~UR kal. Mbledh me grabujë gjethet e rëna, barin e kositur, kashtën.

GRABUJITJE

GRABUJÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Mbledhje me grabujë.

GRABUJKË

GRABÚJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Grabujë e vogël.

GRABUJË

GRABÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vegël bujqësore me dhëmbë metalikë të kthyer dhe me një bisht të gjatë prej druri, që shërben për të mbledhur barin, kashtën etj.; krehër, dhëmbës. Mbledh me grabujë (barin, kashtën, gjethet).
✱Sin.: krehër, dhëmbës, dhëmbore, zvarrës, grabullor, gribë, rashqel.

GRABULLOJ

GRABULL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Mbledh me grabujë barin, kashtën, gjethet e rëna.

GRABULLOR

GRABULLÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Grabujë.

GREBASH

GREBÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Grabujë, krehër, rashqel.

GREBOJ

GREB/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Mbledh barin, kashtën me grabujë.

GRIBË

GRÍB/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Krehër i gjerë.
2. Grabujë.
3. Një lloj rrjete për të peshkuar. Gjuhet me gribë.
✱Sin.: krehër, grabujë, rrjetë.

RASHQEL

RASHQÉL,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Grabujë.

RRËMESË

RRËMÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Krehër bari. Punonte në kopsht me rrëmesë. E njihnin si mjeshtrin e riparimit të rrëmesave.
✱Sin.: rashqel, grabujë.

TARAK

TARÁK,~UI m. sh. ~Ë ~ËT 1. Çekan me dhëmbë për të latuar a çekanisur gurë.
2. Vegël bujqësore me dhëmbë për të krehur tokën a për të mbledhur barin; grabujë, krehër. Mblidh pak ato kallamishte me tarak.
✱Sin.: çekan, grabujë, krehër, rashqel, dhëmbës.

TARAKIM

TARAKÍM,~I m. Mbledhje e diçkaje në tokë me tarak, me grabujë, me dhëmbës. Tarakimi i guriçkave në arë. Nuk mund të hedhësh farën e qepujkave para tarakimit të lehes.

TARAKOHET

►TARAK/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III 1. vetv. Mblidhet me grabujë (me dhëmbës). Të tarakohen brenda ditës të gjitha kallamishtet!
2. pës. e TARAKÓJ.

TARAKOJ

TARAK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Mbledh diçka në tokë me tarak, me grabujë, me dhëmbës. Tarako pak ato kamjalla në fund të arës.

TARAKUAR

TARAKÚAR,~IT (të) as. Të mbledhurit e diçkaje me tarak (me grabujë), mbledhje me tarak, punim me tarak. Të tarakuarit e rrënjëve dhe e barërave para mbjelljes është i domosdoshëm.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë