Fjalori

Rezultate në përkufizime për “grabitës”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ARAMIT

ARAMÍT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Ai që vjedh pasurinë e dikujt (sende, bagëti etj.), ai që merret me hajni. Aramit xhepash. Aramit pulash. E zunë aramitin.
✱Sin.: hajn, hajdut, vjedhës, cub, kusar, grabitës.

GRABITQAR

GRABITQÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. kryes. sh. Grup kafshësh të egra (gjitarë, shpendë, peshq, insekte), që rrëmbej në kafshë të tjera dhe ushqehen me mishin e tyre. Grabitqarët e natës.
2. Grabitës.

GRABITËS

GRABÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që grabit diçka që i takon një tjetri a që grabit dikë; plaçkitës. Grabitës i pasurisë. Grabitës i lirisë (i të drejtave). Bandat e grabitësve në vendet kapitaliste.
✱Sin.: vjedhës, grabitqar.

GRABËS

GRÁBËS,~E mb., bised. Grabitës, vjedhës, rrëmbyes.
✱Sin.: vjedhës, grabitës, rrëmbyes.

GRAPËS

GRÁPËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që vjedh, hajdut, brac, grabitës.
✱Sin.: hajdut, brac, grabitës.

HEQKEQËS

HEQKÉQËS,~E mb. 1. Që ka hequr në jetë, i vuajtur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Më mirë heqkeqës se grabitës. (fj. u.).
✱Sin.: i vuajtur, vuajtës, i përvuajtur, i munduar, mundimmadh, hallemadh, heqës, heqkeq.

KOBASHITËS

KOBASHÍTËS,~E mb. Rrëmbyes, grabitës, kobitës. Qen kobashitës.

KOBEC

KOBÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. zool. Skifter.
2. fig. Kafshë a fëmijë që e ka zakon të rrëmbejë a të grabitë një ushqim tinëzisht dhe ta hajë fshehurazi.
✱Sin.: skifter, grabitës.

KOBITËS

KOBÍTËS,~E mb. Që kobit a kobashit, rrëmbyes, grabitës. Mace kobitëse. Fëmijë kobitës.
✱Sin.: rrëmbyes, grabitës, kobashitës.

KUSAR

KUSÁR,~E mb. Që vjedh, që plaçkit, duke përdorur edhe dhunë; vjedhës i regjur; hajdut i madh; grabitës. Njeri (djalë) kusar.
✱Sin.: vjedhës, hajdut, hajn, plaçkitës, grabitës, pirat.

KUSAR

KUSÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që vjedh dhe plaçkit, duke përdorur edhe dhunë. Kusar deti pirat. Bandë kusarësh.
✱Sin.: vjedhës, hajdut, hajn, grabitës, pirat.

LABËRQAR

LABËRQÁR,~E mb. keq. Që kërkon të zhvatë sa më shumë nga të tjerët e të rrojë në kurriz të tyre. Njeri labërqar. Shprehi labërqare. Neps labërqar. Gjëra labërqare.
✱Sin.: zhvatës, zhvatarak, qelepirxhi, grabitës, lakmitar, matrapaz, hileqar.

LAKMEC

LAKMÉC,~I m. sh. ~ Ë, ~ËT keq. Lakmitar, ziliqar. Me shikim lakmeci. Lakmec i madh.
✱Sin.: i panginjshëm, i pangopshëm, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkmadh, copamadh, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, resëkeq, nepsqar.

LAKMITAR

LAKMITÁR,~E mb. 1. Që ka lakmi; që shpreh lakmi; lakmues. Njeri lakmitar. Grua lakmitare. Me sy (me vështrim) lakmitar.
✱Sin.: lakmues, i panginjshëm, i pangopshëm, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkmadh, copamadh, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, resëkeq, nepsqar.

LAKMITAR

LAKMITÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka lakmi; ai që shpreh lakmi; lakmues. Lakmitar i madh (i pangopur).
✱Sin.: lakmues, lakmec, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, nepsqar.

LAKMUES

LAKMÚES,~E mb. Që lakmon diçka a dikë, që ka lakmi për diçka a për dikë; që shpreh lakmi; lakmitar, i pangopur. Njeri lakmues. Fuqitë lakmuese. Me sy (me shikim) lakmues.
✱Sin.: i panginjshëm, i pangopshëm, gllabërues, ngrënës, makut, lakut, ladut, i panginjur, lëfos, llufitës, i etshëm, lubi, ujk, grykës, hamës, barklubi, barkmadh, copamadh, barkpangopur, barkshpuar, barkthes, barkpanginjur, gojëlubi, zhvatës, zhvatarak, thonjgjatë, përlarës, llupës, i pangopur, hamëtor, përpirës, fytës, fytmadh, gushëshpuar, i babëzitur, zorrëshpuar, grykësor, babëziar, grabitës, grabitqar, i zijosur, barkaç, barkashor, resëtar, ziliqar, resëkeq, nepsqar.

PIRAT

PIRÁT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Kusar që sillet me anije nëpër dete për të sulmuar dhe për të grabitur anijet tregtare, kusar deti. Piratët e shekullit XVIII. Anije e piratëve.
✱Sin.: kusar, grabitës, agresor.

PLAÇKITËS

PLAÇKÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që i merr dikujt diçka me dhunë, grabitës; vjedhës. Grup plaçkitësish.

PLAÇKITËS

PLAÇKÍTËS,~E mb. Që bëhet për të rrëmbyer diçka a për të grabitur të tjerët. Luftë plaçkitëse.
✱Sin.: plaçkatar, grabitës, vjedhës, pretar, grabitqar.

PUNGASH

PUNGÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Qen rrugësh. Është mbushur qyteti me pungashë.
2. fig., keq. Ai që bredh poshtë e përpjetë.
3. Ai që vjedh, vjedhës, hajdut, grabitës.
4. Njeri hileqar e i poshtër.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë