Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gore”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BRIMADH

BRIMÁDH,~E mb. 1. Që i ka brirët të mëdhenj. Ka brimadh. Lopë (dhi) brimadhe.
2. vet. f., fig., përçm. Që bën turpe, e përdalë, bishtdredhur; që nuk i qëndron besnike burrit (për gruan); lavire, bushtër.
3. vet. m., fig. Brinar. Kullurjotë brimëdhenjtë. (folk.).
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.
✱Sin.: banerë, bushtër, kuçkë, lavire, lushë, dosë, dosare, thineshë, gore, zuskë, kurvë, putanë.

BUSHTËR

BUSHT/ËR,~RAI f. sh. ~RA, ~RAT 1. Femra e qenit, buçe, shakë. Bushtër tinëzare. Leh si bushtër. Kjo bushtër duket e frikshme. Ia hoqi zinxhirin bushtrës. Bushtra që nxiton shumë, pjell këlyshë të verbër. (fj. u.). Bushtra vetëm këlyshët e saj lëpin. (fj. u.).
2. fig., shar., bised. Grua që s’mban qëndrim të mirë moral, grua e ligë, e përdalë, bishttundur, bishtdredhur; grua llafazane e ngatërrestare. Bushtër e vjetër (bishtdredhur). Bushtër e keqe dhe e pabesë. Ishte një bushtër që s’e kishte shoqen në fshat! - Cila bushtër të polli ty, Zarik? Po të jesh bushtër, qentë do të mbledhësh. (fj. u.).
3. mit. Qenie e përfytyruar si kuçedër, që sipas besimeve popullore villte zjarr e rrufe.
4. (lat. Gryllus gryllotalpa) zool. Dosëz. Bushtra ha rrënjët e domates.
✱Sin.: buçe, bushtërz, shakë, kuçkë, meçkë, lushë, lutë, gore, dragua, flokështrigë, përbindësh, dosë, arrç, baldosë, dosëz.
♦ *Bishti i bushtrës përb. vulg.

BUÇE

BÚÇ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Bushtër. Buçe e zezë. Ia hoqi zinxhirin buçes. Buçes, po s’e luajti bishtin, s’i ngjiten qentë prapa. (fj. u.).
2. Femra e ujkut; ujkonjë.
3. fig., keq. Organ i të folurit te njeriu, i vështruar si shprehës i mendimeve e i ndjenjave; gojë. - Mbylle buçen! - Mos e hap kaq shumë buçen!
4. shar. Grua e pandershme, femër e përdalë. Është një buçe që s’ia gjen shoqen.
5. Pjella femër e lopës, viçe, mështjerrë (mëshqerrë). Buçe motake. Mish buçeje. E lëshon buçen të kullosë.
✱Sin.: bushtër, shakë, kuçkë, meçkë, lushë, lutë, gore, ujkonjë, gjuhë, sqep, tytë, zdërre.

SHAKË

SHÁK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Femra e qenit; bushtër, buçe. Shaka bëri katër këlyshë. Shaka lehte e nuk pushonte. E kishte frikë shakën kur ishte me këlyshë të vegjël.
2. Grua e përdalë, lavire. Shakë rrugësh. Këlysh shake. Shakë e keqe!
✱Sin.: bushtër, buçe, gore, lushë, lutë, kudër, langore, e përdalë, lavire.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë