Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gojaç”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GOJAC
GOJAK
GOJASH

GOJÁSH,~E mb., mospërf. 1. Që nuk di të flasë a të mbrohet, gojëmbyllur.
2. Gojaç.
Sin.: gojaç, gojac, gojak.

GOJASH

GOJÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT shar. Gojaç.

GOJAÇ

GOJÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT [GOJAC,~I, m. sh. ~Ë, ~ËT] shar. 1. Ai që e ka gojënmadhe; ai që e ka gojënshtrembër. Gojaci qe nguruar tek pragu i derës.
2. Belbacak, gagaç.
3. keq. Ai që flet shumë, llafazan.
4. keq. Ai që merr nëpër gojëtjerët; ai që flet keq për të tjerët. Gojaç i keq. I ngatërroi gojaçi.
Sin.: belbacak, llafazan, thashethemexhi, gojëmadh, gojështrembër.

GOJAÇ
GOJËMADH

GOJËMÁDH,~E mb. 1. Që e ka gojënmadhe, me gojëmadhe.
2. fig., keq. flet shumë, llafazan.
Sin.: gojac, gojaç, gojash, gojëbuall, gojëlopë, gojëçorap, gojëkamare, gojëpashmagie, zhargë, ngjelkë, llafazan.

GOJËSHTREMBËR

GOJËSHTRÉMBËR mb. Që e ka gojënshtrembër, me gojështrembër.
Sin.: gojac, gojaç, gojash.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.