Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gojëtari”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ELOKUENCË

ELOKUÉNC/Ë,~A f., libr. Arti a teknika e të folurit ose e të shkruarit me zotësi, duke ia dalë të bindësh ose të prekësh dëgjuesin a lexuesin; gojëtari. Tregojnë me elokuencë. Elokuencë në komunikim. Mos lejoni që elokuenca e dikujt t’ju ndikojë. Elokuenca e paraqitjeve të tij publike.

GOJARTË

GOJÁRT/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që flet shumë bukur e me mençuri; gojëtari.

MENDAR

MENDÁR,~E mb. 1. Që është i ditur, që ka mend, i mençur, i zgjuar. Gojëtari i mirë është mendar.
2. Që rri i menduar; që duket si i zhytur në mendime. Njeri mendar. Fytyrë mendare.
3. vjet. Mendor. Fuqi mendare. Edukatë mendare.
✱Sin.: i mençur, i zgjuar, mendjehollë, mendak, i menduar, mendor.

NYTK

NYTK,~U m. Fjalim i mbajtur përpara publikut ligjëratë, gojëtari. U mbajti një nytk të gjatë sa mezi e morën vesh.

ORATORI

ORATORÍ,~A f., libr. Gojëtari. Parimet e oratorisë klasike. Ata nuk kanë oratori, por kanë sinqeritet. Performanca dhe oratoria e tij. Kërkesa të oratorisë moderne.

PËRSHTYPJEBËRËS

PËRSHTYPJEBË́RËS,~E mb. Që bën përshtypje. Deklarata përshtypjebërëse. Gojëtari përshtypjebërëse. Me pamje jashtëzakonisht përshtypjebërëse. Diskutime (shënime, vërejtje) përshtypjebërëse.

RETORIKË

RETORÍK/Ë,~A f., libr. 1. Tërësi rregullash e parimesh që përbëjnë artin e të folurit bukur e në mënyrë bindëse dhe sidomos për të ndikuar te njerëzit me anë të fjalës; mjeshtëria e gojëtarisë. Rregullat (parimet) e retorikës. Libri i retorikës. Studimi i retorikës.
2. fig., keq. Përdorimi në të shkruar a në të folur i një stili të fryrë me fjalë e shprehje të mëdha e të bukura, me figura të tepruara, por pa përmbajtje të thellë, retorizëm. Fjalim politik plot me retorikë nacionaliste.
✱Sin.: gojëtari, oratori, emfazë, patos, pompozitet.

TRIBUNË

TRIBÚN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Vend i ngritur, zakonisht në krye të një salle, ku rri presidiumi; vend i ngritur ku del gojëtari dhe ku flet para të tjerëve. Tribunë e lartë. U ngjit (doli) në tribunë. Foli nga tribuna.
2. Pjesa qendrore për shikuesit në një stadium. Tribuna kryesore. Tribuna e stadiumit. Shkallët e tribunës. Hipi në tribunë.
3. lart. Organ, gazetë, revistë etj., që zhvillon një veprimtari të shquar dhe që përfaqëson këtë veprimtari; shprehëse e mbrojtëse e fuqishme e një çështjeje të madhe. Tribunë e gjallë. Tribunë luftarake. Tribunë e popullit. Tribuna e punëtorëve. Tribuna e letrarëve.
✱Sin.: podium, platformë, gazetë, organ, revistë.

ÇMERITSHËM

ÇMERÍTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Çmeritës. I ngopur me vegime të çmeritshme. Fliste me një gojëtari të çmeritshme. Kjo solli deri deformimin e çmeritshim të ekonomisë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë