Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjyç”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJYÇ

GJYÇ,~I m. sh. ~E, ~ET bised. 1. Diçka e brendshme që më pengonbëj një punë a të flas; vështirësi; zor; druajtje a turp para dikujt. Gjyç i rëndë. Qesh me gjyç. I vjen gjyç prej tij.
2. Lëmshgrykë; komb. Iu një gjyçgrykë.

ZOR

ZOR,~I m., bised. 1. Shtrëngim që i bëhet dikujt për diçka, detyrim me dhunë a me forcë. Ia mori me zor. E mbajtën me zor. U fut me zor. E nxori jashtë me zor. Nuk është me zor kjo punë.
2. Përpjekje e madhe për të kryer a për të arritur diçka, mundim; vështirësi. Ngjitet (ngrihet) me zor. Ecte me zor. E hëngri me zor. Merr frymë (flet) me zor. E kuptoi me zor. Me zor e dallonin. E ka zor të flasë. Ka hequr zor. I dha zor të madh. Bujku i mirë ia merr me zor bukën tokës. (fj. u.).
3. Gjendje e keqe dhe e rëndë në të cilën është dikush dhe që e shtynbëjë diçka, nevojë; vështirësi. Ka rënë (është) në zor. Erdhi prej zorit. E pranoi nga zori. Kur t’i shoh dy sytë e shkrue, / Jam në zor, moj, jamhall. (folk.). Zoriçonderë të hasmit. (fj. u.).
4. Drojë a turp që na vjen nga dikush a nga diçka. I vjen zor nga ai. I vjen zor të flasë. E ka nga zori. - Mos ki zor! Na erdhi zor të gjithëve kur e pamë në atë gjendje. Nuk dinte ku të fshihej prej zorit.
Sin.: detyrim, dhunë, shtrëngim, forcë, përpjekë, mund, vështirësi, zorim, zahmet, hall, gjyç, drojë, turp, druajtje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.