Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjuhëvështirë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJUHËMBAJTUR

GJUHËMBÁJTUR mb. 1. Që i mbahet goja, që mezi flet; i belbër. Është djalë gjuhëmbajtur.
2. Që i mat fjalët, që është i përmbajtur në të folur, që nuk i lëshon fjalët kot; që nuk flet mbarë e prapë ç’i vjen për gojë; kund. gjuhëlëshuar. Në mbledhje qëndroi gjuhëmbajtur.
✱Sin.: i belbër, gjuhëndalur, gjuhëvështirë, gjuhëzënë.

GJUHËVËSHTIRË

GJUHËVËSHTÍRË mb. 1. Që i gjen fjalët me vështirësi.
2. Që është i ngathët në të folur. Njeri gjuhëvështirë.

GJUHËZËNË

GJUHËZËNË mb. Gjuhëmbajtur.
✱Sin.: i belbët, gjuhëmbajtur, gjuhëndalur, gjuhëvështirë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë