Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjuhëhelm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ASTRIT

ASTRÍT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. zool. Gjarpër i madh me ngjyrë të verdhë e shpesh i shkruar me pika, që është shumë i shpejtë e i shkathët; nepërkë. Astrit me pika. Hidhet si astrit. Helmi i astritit.
2. fig. Njeri i keq, i rrezikshëm, i djallëzuar, që të mashtron, të pret në besë, gjuhëhelm. Është astrit i verdhë.

BUZËVRER

BUZËVRÉR mb. 1. edhe fig. Shumë i hidhëruar nga një fatkeqësi, i helmuar; kund. buzagaz. Rrinte buzëvrer dhe nuk fliste fare. Gjuhë buzëvrer.
2. Që flet gjithnjë keq për të tjerët, që thotë fjalë të hidhura, të mërzitshme e therëse; që nxjerr vrer nga goja, gjuhëhelm. Herë fliste buzagaz e herë buzëvrer.
✱Sin.: i pikëlluar, i vrerosur, i farmakosur, i hidhur, i helmatisur, zemërnxirë, gojëfarmak, gojëhelm, gojëkeq, gojënepërkë, gojëgjarpër, gjuhënepërkë, gjuhëgjarpër.

GJUHËDJALL

GJUHËDJÁLL mb. Gjuhëgjarpër; gjuhëhelm.

GJUHËGJARPËR

GJUHËGJÁRPËR mb. Që thotë fjalë të hidhura ose që sulmon të tjerët me fjalë therëse; gjuhëhelm; gjuhëdjall. Grua gjuhëgjarpër.

GJUHËHELM

GJUHËHÉLM mb. Që përhap a thotë fjalë të këqija e therëse për të tjerët, që nuk di të thotë një fjalë të mirë për të tjerët; gjuhëdjall; gjuhëgjarpër. Ndolli të këqija kjo grua gjuhëhelm.

GJUHËSHTARË

GJUHËSHTARË mb. Fjalëthartë; fjalëhidhur. Njeri gjuhështarë e mendjetharë.
✱Sin.: fjalëthartë, fjalëhidhur, gjuhëhelm.

GJUHËTHUMB

GJUHËTHÚMB,~E mb., fig. 1. Që flet me thumba; gjuhënepërkë. Me fjalët gjuhëthumb i lëndoi të gjithë, pa thënë asnjë sharje.
2. Që i merr të tjerët nëpër gojë duke i sulmuar me fjalë therëse; gjuhustër; gjuhëpiperkë. Njeri gjuhëthumb.
✱Sin.: gjuhënepërkë, gjuhëpiperkë, gjuhustër, gjuhëspec, gjuhëhelm.

GJUHËVRER

GJUHËVRÉR mb. Gjuhëhelm. Femër gjuhëvrer.

GOJËHELM

GOJËHÉLM mb. Që nxjerr nga goja fjalë që të helmojnë e të mërzitin, që nxjerr helm nga goja; gjuhëhelm. Ai është gojëhelm, gjithmonë ofendon të tjerët.
✱Sin.: gojëkeq, gojëfarmak, gojëgjarpër.

GOJËKEQ

GOJËKÉQ,~E mb. Që flet keq për të tjerët, që shan e merr nëpër gojë të tjerët.
✱Sin.: gojëfarmak, gojëgjarpër, gojëhelm, gojëlig, gojënepërkë, gjuhëgjarpër, gjuhëhelm, buzëvrer, gjuhënepërkë, gjuhërënduar, gjuhustër, nepërkë, shlligë, i thartë, keqdashës.

GOJËNEPËRKË

GOJËNEPË́RKË mb., keq. Gjuhënepërkë, gjuhëhelm.
✱Sin.: gojëkeq, gojëgjarpër, gojëhelm, gojëlig, gjuhëgjarpër, gjuhëhelm, gjuhënepërkë, gjuhërënduar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë