Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjir”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMË

ÁM/Ë,~AVII f. sh. ~A, ~AT Shtjellë ere në lumë, rrymë uji, vorbull uji; vendi ku formohet një rrymë e tillë uji. Ama e ujit. Ama e detit. Ama e liqenit.
Sin.: shtjellë, rrymë, vorbull, gjeratore, gjir, ngjir, rrjedhë.

BIRËZEZË

BIRËZÉZ/Ë,~A f., mit. Vorbulllumë ku, sipas gojëdhënave, rrinë shpirtrat e këqij; dredhule, gjeratore. - Mos u laj (u fut) te birëzeza!
Sin.: gjeratore, vorbull, shtjellë, dredhë, dredhule, gjir, thith, rrufull.

GJERATORE

GJERATÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Qerthull. Ujivaskë krijoi një gjeratorevogël kur u hap tapa.
2. Vorbull, shtjellë. Uji hap një gjeratore. Era e fortë formoi një gjeratore pluhuri mbi fushë.
Sin.: qerthull, shtjellës, vorbull, shtjellë, gjir.

GJIR

GJIR,~II m. sh. ~E, ~ET Vorbull uji, shtjellë, ngjir. Ra në një gjir. E thithi gjiri. Gjiri i liqenit.

GJIR

GJIR,~III m. sh. ~E, ~ET zool. (lat. Myoxus glis) Brejtës i vogël katërkëmbësh, me qimedendura e të buta ngjyrë përhime, me bishtgjatë si furçë, që jetonpyje dhe ka mishngrënshëm. Gjiri fshihej gjatë ditëszgavra pemësh.

GJIR

GJIR,~IIII m. anat. (lat. Ovarium) Pjesë e organit riprodhuesfemrës ku përftohen vezët; vezore. Gjiri i vezëve.

GJIROHET

GJIR/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vetv., vet. v. III, bised. Mbushet rrasët, buzë për buzë, deribuzë. U gjirua shtëpia.

GJIROJ

GJIR/ÓJ vep., ~ÓVA,~ÚAR kal., bised. Mbush rrasët, buzë për buzë, deribuzë. E gjiroi makinën.

THITH

THÍTH,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Maja e gjirit, thumbi i sisës, thimthi. Thithi i gjirit.
2. Boshti i çivisë a i rezes së derës, së dritares etj.; çivi a reze dyersh, dritaresh etj. Thithat e dyerve. U thyen thithat.
3. kryes. sh., biol. Rrënjët e hollabimëve a të barëravekëqija, të cilat ngulenorganet e bimëvetjera për të thithur prej tyre ushqimgatshëm.
4. Shtjellë uji, vorbull, gjir. Thithat e lumit.
Sin.: thimthi, vorbull, gjir, thumb, çivi, reze.

VORBULL

VÓRBULL,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Rrymë rrotulluese dhe e rrëmbyeshme e ujitlumë, në liqen etj., që ndodh zakonishtvendin ku takohen rrjedhandryshme dhe merr trajtën e një hinke; vendi ku formohet një rrymë e tillë uji; gjeratore, gjir. Vorbull e thellë (e madhe). Vorbull uji. Vorbulla e lumit. E rrëmbeu vorbulla. Humbi në vorbull. Lumi kishe shumë vorbulla.
2. Shtjellë e rrëmbyeshme e erës, që ngrihet përpjetë si hinkë dhe merr me vete pluhur, lëmishte, shkarpa etj.; lëvizje qarkore e diçkaje. Vorbull ere. Vorbull tymi (pluhuri, dëbore).
3. fig. Valë e rrëmbyeshme punësh, përpjekjesh, gëzimesh, shqetësimesh etj., që të pushton e të merr me vete. Vorbull gëzimesh. Vorbulla e mendimeve. Vorbulla e jetës. Vorbulla e ngjarjeve. Vorbulla e telasheve.
Sin.: gjeratore, gjir, shtjellë, rrufull, thith, shakullinë, shakullore, dredhë, dredhule, fugë.

VRAMULL

VRÁMULL,~A m. sh. ~A, ~AT edhe fig. Vorbull, rrymë uji e rrëmbyeshme, gjir, shtjellë. Vramull uji. Vramull e madhe. E mori vramulla. Vramulla e rrëmujës. Vramulla e telasheve.

VËRTILKË
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.