Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjeratore”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMË

ÁM/Ë,~AVII f. sh. ~A, ~AT Shtjellë ere në lumë, rrymë uji, vorbull uji; vendi ku formohet një rrymë e tillë uji. Ama e ujit. Ama e detit. Ama e liqenit.
✱Sin.: shtjellë, rrymë, vorbull, gjeratore, gjir, ngjir, rrjedhë.

BIRËZEZË

BIRËZÉZ/Ë,~A f., mit. Vorbull në lumë ku, sipas gojëdhënave, rrinë shpirtrat e këqij; dredhule, gjeratore. - Mos u laj (u fut) te birëzeza!
✱Sin.: gjeratore, vorbull, shtjellë, dredhë, dredhule, gjir, thith, rrufull.

DREDHUJË

DREDHÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Gjeratore.

GJERATORE

GJERATÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Qerthull. Uji në vaskë krijoi një gjeratore të vogël kur u hap tapa.
2. Vorbull, shtjellë. Uji hap një gjeratore. Era e fortë formoi një gjeratore pluhuri mbi fushë.
✱Sin.: qerthull, shtjellës, vorbull, shtjellë, gjir.

JIRË

JÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend i thellë në lumë, pellg i thellë në ndonjë pjesë të lumit.
✱Sin.: gjeratore, gjirë.

PUSTERRË

PUSTÉRR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT etnogr., folk. Gropë thithëse në lumë ku rrinë shpirtrat e këqij, birëzezë, dredhujë.
✱Sin.: gjeratore, birëzezë, dredhujë.

PËSHTJELLCË

PËSHTJÉLLC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Gjeratore uji.
2. Pështjellc.
3. Dredhkë; lulja e gurit. Pështjellca e gardhit.

SHTILLET

SHTÍLLET jovep., SHTOLL (u), SHTJELLË 1. vetv. Shtrihet, hapet, çmbështillet (për diçka të mbështjellë a të mbledhur); kund. mbështillet. Gjarpri mblidhet kulaç e shtillet përpjetë. Shtillej vallja.
2. vetv. Lëviz duke u rrotulluar si një shtjellë, vjen rrotull si vorbull. Shtillet uji në gjeratore. Shtillet tymi.
3. fig., vetv. Zhvillohet shkallë-shkallë, rrjedh; shtjellohet. Shtillej kënga. Shtillej tregimi i gjyshes.
4. pës. e SHTJELL.

SHTJELLË

SHTJÉLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zhvillimi a shtjellimi i diçkaje; rrjedhë. Në shtjellë të historisë (të ngjarjeve).
2. Rrymë uji që rrotullohet me shpejtësi në lumë, në liqen etj., duke formuar një si hinkë aty ku rrjedha ndesh në një pengesë ose aty ku ndeshen dy rrjedha të kundërta; vendi ku formohet një rrymë e tillë uji, vorbull, gjeratore. Shtjellat e lumit. E thithi shtjella. U mbyt (humbi) në shtjellë.
3. Erë e fortë që sillet rrotull dhe ngrihet përpjetë si hinkë, duke marrë me vete pluhur, gjethe e sende të tjera të lehta, shakullinë, dredhë; lëvizje shakullore e diçkaje. Shtjellë ere. Shtjellat e ajrit. Shtjellë pluhuri.
4. fig. Valë e rrëmbyeshme punësh a ngjarjesh të tjera që e përfshijnë njeriun në vorbullën e tyre, diçka që të rrëmben në rrjedhën e saj të shpejtë; diçka që lëviz e që zhvillohet me shpejtësi; vorbull. Shtjella e punëve (e ngjarjeve). Shtjella e jetës (e luftës).

VORBULL

VÓRBULL,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Rrymë rrotulluese dhe e rrëmbyeshme e ujit në lumë, në liqen etj., që ndodh zakonisht në vendin ku takohen rrjedha të ndryshme dhe merr trajtën e një hinke; vendi ku formohet një rrymë e tillë uji; gjeratore, gjir. Vorbull e thellë (e madhe). Vorbull uji. Vorbulla e lumit. E rrëmbeu vorbulla. Humbi në vorbull. Lumi kishe shumë vorbulla.
2. Shtjellë e rrëmbyeshme e erës, që ngrihet përpjetë si hinkë dhe merr me vete pluhur, lëmishte, shkarpa etj.; lëvizje qarkore e diçkaje. Vorbull ere. Vorbull tymi (pluhuri, dëbore).
3. fig. Valë e rrëmbyeshme punësh, përpjekjesh, gëzimesh, shqetësimesh etj., që të pushton e të merr me vete. Vorbull gëzimesh. Vorbulla e mendimeve. Vorbulla e jetës. Vorbulla e ngjarjeve. Vorbulla e telasheve.
✱Sin.: gjeratore, gjir, shtjellë, rrufull, thith, shakullinë, shakullore, dredhë, dredhule, fugë.

VORBULLIMË

VORBULLÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT edhe fig. Vorbull, vorbullnajë. Vorbullimat e lumit. Lumi kishte shumë vorbullima. Vorbullimat e jetës. Ka kaluar shumë vorbullima.
✱Sin.: gjeratore, qerthull, vorbull, shtjellë, fugë, gurrmi, thithëse.

VRILLE

VRÍLL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Shakullinë; dredhë, shtjellë; vorbull uji. Vrille ere. I rrëmbeu vrilla. Vrilla e dëborës. Vrilla e ujit.
✱Sin.: vorbull, gjeratore, qerthull, shtjellë.

VËRTILKË

VËRTÍLK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vorbull uji; gjeratore, shtjellë. Vërtilkat e (ujit) lumit. Lumi kishte shumë vërtilka.
✱Sin.: vorbull, gjir, shtjellë, gjeratore.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë