Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjekëtimë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUBULLIMË

BUBULLÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Gjëmim i zgjatur dhe i mbytur kur vetëtin. Bubullimë e furishme (oshëtitëse, e zgjatur, e thellë, e largët, e mbytur, e madhe, e dobët). Jehona e bubullimës. Zë si bubullimë. Gjëmon bubullima. Krisi bubullima. Kur ka bubullimë të madhe, ka pak shi. (fj. u.).
2. Zhurmë e madhe dhe e zgjatur, gjëmim; krismë shurdhuese, buçimë. Bubullima e topave (e mortajave, e minave). Bubullima e kambanave. Zhurmat ngjanin si bubullima. Bubullima e lumit.
✱Sin.: gjëmim, ushtimë, oshtimë, buçimë, uturimë, bumbje, gjekëtimë, shungullimë, krismë.
♦ Bubullimë (*rrufe, vetëtimë) në qiell të kaltër (të kthjellët).

BULURIMË

BULURÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zhurmë a krismë e fortë dhe e menjëhershme; buçitje, uturimë; zhurmë nga shumë zëra njëherësh. Bulurima trembëse (të frikshme). Bulurima e lumit (e valëve). Bulurima e makinës. Era fryn me bulurimë.
2. Zëri i ujkut, i qenit etj. kur ulërin, ulëritje, angullimë; pëllitje, ulërimë (për disa kafshë si kau etj.). Bulurima e ujkut. Bulurima e qeve. Bulurimë e çjerrë.
✱Sin.: ushtimë, uturimë, bubullimë, rrapëllimë, rraptimë, gumëzhimë, vrungullimë, vrumbullimë, kumbim, buçitje, gjëmim, gjekëtimë, kërcitje, buitje, bujë, shungullimë, angullimë, hungërimë, pallje, pallmë, pëllitje, ulërimë, ulëritje.

GJEKËTIM

GJEKËTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur gjekëtin; gjekëtimë; gjëmim. Gjekëtimi i erës. Dëgjoi një gjekëtim të fortë.
✱Sin.: gjekëtimë, ushtimë, gjëmim.

GJËMIM

GJËMÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Zhurmë e fortë dhe e zgjatur, që shoqëron vetëtimën; bubullimë. Gjëmim i fortë. Gjëmim i mbytur. Dëgjohen gjëmime.
2. Krismë e fortë dhe e zgjatur, që i ngjan bubullimës; zhurmë e mbytur dhe e fuqishme, që vjen prej së largu; ushtimë; uturimë. Gjëmimi i topave. Gjëmimi i detit.
✱Sin.: ushtimë, oshtimë, uturimë, buçimë, buçitje, bumbje, gjekëtimë, gjëmë.

USHTIMË

USHTÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zhurmë e mbytur dhe e fuqishme, që vjen prej së largu; gjëmim, uturimë: ushtima e erës (e topave); ushtima e maleve
2. fig. Jehonë, bujë. Ushtima e veprës së Skënderbeut.
✱Sin.: gjëmim, uturimë, gjëmë, oshtimë, rropamë, gjekëtimë, kumbim, rikumbim, buçimë, buçitje, kërcëllimë, kërcitje, kërcëllitje, pëlcitje, thirrje, jehonë, bujë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë