Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjatarush”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJATAHUL

GJATAHÚL,~E mb., mospërf. Që ka trup shumëgjatë e të hollë; gjataman. Djalë gjatahul. Grua gjatahule.
Sin.: gjatanik, gjatarak, gjatok, gjatarush, skërfyell, gallaman, lumak, llozhar.

GJATAHUL

GJATAHÚL,~I m. sh. ~Ë, ~ ËT mospërf. Ai që është i gjatë pa lezet; gjataman. Gjatahuli nuk më pëlqente fare.
Sin.: gjatok, gjatarak, gjatarush, skërfyell, lumak.

GJATAMAN
GJATAMAN

GJATAMÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mospërf. Gjatahul; gjatanik. Duket gjatamaniturmë.
Sin.: gjatok, gjatarak, gjatosh, gjatarush, gjatojë, skërfyell, gallaman, lumak, llozhar.

GJATANIK
GJATARAK

GJATARÁK,~E mb.është i gjatë e pa lezet; gjatosh. Një biond gjatarak.
Sin.: gjatanik, gjatok, gjatarush, skërfyell, gallaman, lumak, llozhar.

GJATARAK

GJATARÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i gjatë e pa lezet; gjatosh. -E pe atë gjatarakun e dobëtsapo mbërriti?
Sin.: gjataman, gjatahul, gjatok, gjatosh, gjatarush, skërfyell, gallaman, lumak, llozhar.

GJATOJË

GJATÓJ/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT bised. Njeri me trup shumëgjatë; gjataman.
Sin.: gjatahul, gjatanik, gjatok, gjatosh, gjatarush, skërfyell, gallaman, lumak, llozhar.

GJATOK

GJATÓK,~E mb., bised. Që ka trup pakgjatë; gjataman. U çudit nga djali gjatok.
Sin.: gjatanik, i gjatë, gjatush, gjatahul, gjatosh, gjatarush, skërfyell, gallaman, lumak, llozhar.

GJATË

GJÁT/Ë (i, e) mb. 1. Që ka shtrirjemadhehapësirë në përmasën e gjatësisë; që zgjatet shumë nga njëri skajtjetrin; me gjatësi më të madhe nga sa duhet a nga sa është e zakonshme ose në krahasim me një tjetër; kund. i shkurtër. Rrugë e gjatë. Fijegjatë. Me këmbëgjata. Flokëgjatë. Këmishë me mëngëgjata. Valëgjata (elektr.) valë me hapin e lëkundjes më të madh se 3000 metra. Ecën me hapa të gjatë. I pres drutë të gjata. I rri i gjatë fundi. Është bërë i gjatë. Burrë i gjatë. Bëhet më i gjatë zgjatet.
2. shtrihet në një madhësicaktuar në përmasën e gjatësisë; që ka truplartë. Katër metra i gjatë. Një kilometër i gjatë. Sa i gjatë është?
3. është me shtatlartë; kund. i shkurtër. Njeri i gjatë. Plep (lis) i gjatë.
4.zgjat shumë kohë, më shumë se zakonisht ose më shumë se një tjetër; shtrihet shumëkohë a që kërkon një periudhë kohe pak a shumëmadhe; kund. i shkurtër. Dimër i gjatë. Kohë e gjatë. Pushim i gjatë. Me afatgjatë. Udhëtim i gjatë. Me jetëgjatë! (fj. u.). Gjithë ditën e gjatë gjatë gjithë ditës. Gjithë natën e gjatë gjatë gjithë natës. Film me metrazhgjatë.
5. Që ka vëllimmadh (për shkrime e për vepra letrare); i hollësishëm, jo i ngjeshur. Tregim i gjatë. Artikull i gjatë. Bisedë e gjatë.
6. gjuh.zgjatettepër kur shqiptohet, që ka gjatësi më të madheshqiptim; kund. i shkurtër. Zanore e gjatë. Rrokje e gjatë. Diftong i gjatë.
Sin.: i stërgjatë, picigjatë, i largët, gjatosh, gjatush, gjatarush, i zgjatur, i lartë, shtatgjatë, trupgjatë, shtatlartë, shtyllak, i hollësishëm.
S’i bën drutëgjata (dikush) shih i pret drutëshkurtra (dikush). S’e bërigjatë (dikush) veproi shpejt a menjëherë, e vendosi dhe nisi ta bëjë diçka; i ra shkurt, nuk e zgjati; s’e bëri gjatë. S’ia bërigjatë (dikujt) nuk duroi a nuk priti shumë për t’i thënë a për t’i bërë diçka, s’ia zgjati; ia tha diçka copë e prerë; ia preu shkurt. *Gjuhët e gjata janë lodhur tall. E ka dorëngjatë (i ka duartgjata) (dikush) keq. 1. shih ka dorë1,2 (dikush). 2. Është i fuqishëm a ka përkrahje për t’u bërë keqtjerëve; i ka mundësitëarrijë atë që do, nuk e pengon asgjë; kund. i ka duartshkurtra. E ka fytingjatë (dikush) ha shumë, s’lë gjë pa ngrënë, është grykës i madh; është i pangopshëm; ha me dy gryka. Nuk e ka të gjatë. 1. (dikush). Nuk do të rrojë edhe shumë, po i afrohet vdekja; do të vdesëshpejti (për një të sëmurë rëndë a për një plakthyerështë afër vdekjes); nuk e shpie (nuk e shtyn) më gjatë; nuk vete gjatë2; ështëgrahmat e fundit. 2. (dikush). Nuk do të jetë edhe shumë kohë në atë pozitë a në atë punë që ka, do të largohet a do të bjerë shpejt; nuk vete gjatë3. 3. (diçka). Nuk do të vazhdojë shumë, e ka fundinshpejtë, nuk duron a nuk qëndronshumë. E ka gjuhën (llapën) të gjatë (një pëllëmbë, një pash) (dikush) keq.1. Është llafazan i madh, flet shumë; thotë gjëra që s’duhet t’i thotë, flet mbarë e prapë; përflettjerët, merret me thashetheme; ka llapëmadhe bised.; s’i pushon goja (dikujt); e ka gojën çorap; e ka gojën kamare; e ka gojën shpellë. 2. Nuk mban dot gjë të fshehtë, i tregongjitha; e ka gjuhën lopatë tall.; e ka sqepingjatë; s’i vë fre gojës (gjuhës); s’i mban goja arra (dikujt). E ka hundëngjatë (dikush) është mendjemadh, është fodull; shet mend; e mban hundën lart; e mban hundën përpjetë. E ka sqepingjatë (dikush) iron. flet shumë, me vend e pa vend; nuk i rrihet pa folur për çdo gjë e për këdo; e ka gjuhëngjatë. I ka thonjtëgjatë (dikush) keq. vjedh; e ka ves vjedhjen, vijonvjedhë; grabit e rrëmben ç’të dojë; është me thonj; e ka dorëngjatë (i ka duartgjata); ka dorë. S’e ka vrapingjatë (dikush) nuk ka fuqi a aftësi që të vijojë një punë ose të përballojë një detyrë për një kohëgjatë; nuk vete larg.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.