Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjakës”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DORAS

DORÁS,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. etnogr. Ai që vret dikë me dorën e vet (kështu quhetçastin e vrasjes dhe gjatë gjyqit); gjakës. E zunë dorasin. Bindi tjetrin që t’ia falë gjakun dorasit e familjes së tij. Me i keq gërgasësi se dorasi. (fj. u.).
2. fig. Shkaktari i vërtetë për një të keqe, autori i një faji etj.; fajtori.
Sin.: dorës, vrasës, gjakës, fajtor.

DORËVRASËS

DORËVRÁSËS,~I m. sh. ~, ~IT Doras; ai që vret me dorën e vet; gjakës.

GJAKJE

GJÁKJ/E, ~A f., bot. Bimë barishtore; gjakës.

GJAKËSOHEM

GJAKËS/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. 1. Përgjakem. U gjakësua prej një plumbi qorr.
2. etnogr. Biegjak me dikë, bëhem hasm me dikë; hasmërohem (sipas zakonithakmarrjes). U gjakësuan për hiçgjë.
Sin.: përgjakem, gjakosem, armiqësohem, hasmërohem.

GJAKËSOJ

GJAKËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Gjakos. E gjakësoi për vdekje.
2. etnogr. Bëj që të biengjak e të nisë gjakmarrja ndërmjet familjeve a ndërmjet fisevendryshme; i futgjak. I gjakësonin për t’i përçarë.
Sin.: përgjak, gjakos, hasmëroj, armiqësoj.

HASM

HÁSM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që ështëgjak me dikë për shkak vrasjeje, ai që ështëhasmëri me dikë. Hasmi i vjetër. Në derë të hasmit. E kishte hasm.
2. bised. Armik i dikujt. Hasmi i pabesë. M'u hasm. Lufta kundër hasmit. Na kishte pushtuar hasmi. Hasmin e kishimderë. Ujët fle, hasmi s'fle. (fj. u.). E ke hasm, por jepi hakun.
3. si mb. ështëhasmëri a në gjak me dikë; gjakës.
Sin.: gjakës, armik, kundërshtar

HEQËS

HÉQËS,~IVI m. sh. ~, ~IT 1. Ai që u tregon udhëntjerëve, udhërrëfyes.
2. vjet. keq. Ai që ndihmonte një kusar për të vjedhur ose një gjakës për të vrarë dikë, duke i dhënë njoftimet e duhura; kallauz. Heqësi i fshatit.
3. Ai që ështëkryevargut të valltarëve, ai që heq vallen. Heqësi i valles.
4. Dashi a cjapiprinë kopenë, përçor. Heqësi i kopesë (i tufës).
Sin.: udhërrëfyes, përçor.

HEQËS

HÉQËS,~IIII m. sh. ~, ~IT 1. Ai që u tregon udhëntjerëve, udhërrëfyesi; vjet. ai që ndihmonte një kusar për të vjedhur ose një gjakës për të vrarë dikë, duke i dhënë njoftimet e duhura; kallauz. Heqësi i fshatit.
2. Ai që ështëkryevargut të valltarëve, ai që heq vallen. Heqësi i valles.
3. Dashi a cjapiprin kopenë, përçor. Heqësi i kopesë (i tufës).
Sin.: udhërrëfyes, kallauz, drejtues, përçor.

VRASËS

VRÁSËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që vret një tjetër, ai që bën një a disa vrasje, njerivrasës; gjakësor. Vrasës i paguar. Vrasës me pagesë. Fytyrë prej vrasësi. Vrasësi iku në drejtimpaditur. Arma e vrasësit ishte një armë e ftohtë. E kapën (e dënuan) vrasësin). Vrasës masiv person i cili vret një numërmadh njerëzish në një incidentvetëm. Vrasës serik person i cili kryen një numërmadh të vrasjeve gjatë një periudhecaktuar kohore.
2. fig. Xhelat, njeri gjakatar, i pamëshirshëm, tiran, mizor. Me shpirt vrasësi. Ai kishte një palë sy prej vrasësi. Vrasësit e popujve. Vrasësit e të pafajshmëve.
Sin.: njerivrasës, doras, gjakës, gjakësor, gjakatar, gjakbërës, vrastar, katil, kriminel, mizor.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.