Fjalori

Rezultate në përkufizime për “gjëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJËM

GJËM,~I m. sh. ~A, ~AT Krismë e rrufesë; gjëmim i motit; bubullimë.

GJËMOJ

GJËM/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. 1. v. III Ushton krisma e vetëtimës; bubullin. Gjëmon moti. Gjëmon për shi. Po gjëmon andej nga deti. Nuk gjëmon po s'vetëtiu (fj. u.).
2. vet. v. III Lëshon një zhurmë të fuqishme, të mbytur e të zgjatur; jehon nga tinguj a nga zëra të fuqishëm; ushton; uturin; buçet. Gjëmojnë malet. Gjëmon deti (vala). Gjëmon traktori. Gjëmon auditori nga duartrokitjet. Gjëmonte shtëpia nga gëzimi. Më gjëmojnë veshët më uturijnë veshët.
3. vet. v. III Dëgjohet gjithandej me fuqi; tingëllon e përhapet me forcë, ushton, buçet. Gjëmon muzika.
4. Flas ashpër me zë të lartë, bërtas. I gjëmoi djalit.
✱Sin.: oshtin, vëngon, bubullon, gjekëtin, bërtas.

GJËMOJ

GJËM/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR etnogr. 1. kal. Vajtoj me gjëmë të vdekurin, qaj me zë sipas zakonit; i bëj gjëmën. Gratë dolën në oborr dhe nisën të gjëmojnë të ndjerin.
2. jokal. Rënkoj mbyturazi nga dhembja ose nga një fatkeqësi. Gjëmoi i vetmuar.

GJËMOJ

GJËM/ÓJIII vep., ~ÓVA, ~ÚAR bised. 1. kal. edhe jokal. Ndjek nga pas me vrap; gjurmoj. I gjëmoj nga prapa dikujt.
2. jokal. Vrapoj. Gjëmo këtej, gjëmo andej, u lodh.
✱Sin.: përgjoj, rend, ngarend, ngas.

GJËMË

GJËM/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Fatkeqësi e rëndë, mynxyrë që lidhet me një vdekje; lajmi i vdekjes së një të afërmi, mandatë. Gjëmë e madhe. E gjeti gjëma. I lëshoi një gjëmë e mallkoi që ta gjejë një fatkeqësi. U erdhi gjëma. Të ardhtë gjëma! (mallk.).
2. etnogr. Vajtim me britma në rast vdekjeje; britmë vajtuese. Zunë gjëmën. Bën gjëmë vajton me britma, me kujë e ulërimë. Shkoi për gjëmë. Vajtonte me gjëmë. Nisi gjëmën. Të bëfsha gjëmën! (mallk.).
✱Sin.: mandatë, kob, vaj, kujë, nam, gazep, vajtim.

GJËMË

GJËM/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Bubullimë, gjëmim; ushtimë. Gjëmë e madhe. Gjëma e rrufesë. Bën gjëmë gjëmon.
✱Sin.: bubullimë, gjëmim, ushtimë, buçimë, buçitje, uturimë, gjëm.
♦ Bëri gjëmën (dikush) bëri zhurmë të madhe për diçka, u qa e u ankua shumë, bërtiti i pakënaqur; bëri kiametin; bëri gurgulenë. Të bëfsha gjëmën! mallk. vdeksh! të futsha në dhe! Të bën gjëmën (dikush) të sjell një fatkeqësi të madhe, të bën më të keqen, të bën atë që s’ta ka prerë mendja; të vret a të shkatërron krejt; vret e pret. Janë si *nëma e gjëma.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë